18 Μαΐου 2011
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ
Απ’ όλα
μπορείς να δραπετεύσεις
εκτός
από τον εαυτό σου
που σε μισεί
και ούτε εσύ
να τον ξέρεις θέλεις.
Σου εύχομαι, λοιπόν
απόλυτη ομορφιά
εν ζωή
κι ας πέραν του τάφου η ψυχή ευφραίνεται.
Κάθε ομορφιά της ζωής
να σε ζυγώνει
να σε παίρνει αγκαλιά
κι ο πόνος ας ακολουθεί
κι ας ξεμακραίνει
κάτω από το βάρος μιας βαρυχειμωνιάς
που μέσα κι έξω λυσσομανά
και μας παγώνει.
Έκθετο
που ρίζες αναζητάς
έχοντας παραμάσχαλα
την ομοιότητα
και το επίχρυσο κλειδί
μιας ουτοπίας
σουρεαλιστικής.
Φέρνοντας
την πέτρα στο αλφάδι
πραγματώνεται μια αγωνία
φυλακίζεται το λίγο
που το ‘δα να περπατά δίπλα στο ελάχιστο.
Κι όταν η ζωή μας ζυγίζεται
σε ζυγαριά φαρμακείου
αποδεικνύεται
πως ζούμε λιγότερο
γιατί κάποιος κλέβει απ’ τις μέρες μας
ώρες πολλές.
Ήτανε, λέει, ένας Έρωτας
ανεκπλήρωτος
που έζησε
ζει
και θα ζει
για πάντα
στου παντού
το πουθενά
χωρίς φτερά…
Μια αγγελία
αναγγελία
στον κόσμο της λήθης
και της μνήμης…
Μια αγγελία
τίτλος – κηδεία
ζητιανεύει για μένα
τα προς το ζην
σε όποιον τύχει
και τη δει.
Έψαχνα
να βρω μια γέφυρα
να διασχίσω το ποτάμι˙
ενώ αυτός
μπήκε κατ’ ευθείαν
με τα ρούχα στο νερό.
Ένα πρόσωπο σπαθί
και μια ζωή
σαν θανάσιμη αρρώστια.
Αύριο
να μην ξεχάσω να ξυπνήσω
να βιαστώ, να μην αργήσω.
Αύριο
να θυμηθώ να σε φιλήσω
να ζωγραφίσω, να αρχίσω
να περπατήσω, να μιλήσω.
Αύριο
παράλληλες γραμμές ν’ ακολουθήσω.
Αύριο
έναν απωλεσθέντα εαυτό ν’ ανασκευάσω
αφού τον εντοπίσω
κι ύστερα
ύστερα να θυμηθώ
να θυμηθώ
να σε αφήσω.
Έπανασύνδεση 1
Ρέει
το έδαφος....
Κρατώ την αίσθηση
να' χω μοναχή
συντροφιά
...τον γυρισμό.
Πίσω κοιτάζω.
Ένα βήμα αφρό
θα προχωρήσω
προς το θαλασσινό παράθυρο
τώρα που τα ορύγματα ΄
όνείρα μου απίθωσα
στου ύπνου
το στρώμα το σκληρό.
το έδαφος....
Κρατώ την αίσθηση
να' χω μοναχή
συντροφιά
...τον γυρισμό.
Πίσω κοιτάζω.
Ένα βήμα αφρό
θα προχωρήσω
προς το θαλασσινό παράθυρο
τώρα που τα ορύγματα ΄
όνείρα μου απίθωσα
στου ύπνου
το στρώμα το σκληρό.
Αναπάντητες Ερωτήσεις
- Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια;
- Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι;
- Ποιος είναι επιτέλους ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν και ποιος του ΜπάρμπαΣτάθη;
- Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;
- Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί;
- Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι;
- Πως πήρε το όνομά της η μακαρονάδα 'πουτανέσκα';
- Τι σημαίνει κάθομαι όρθιος;
- Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της Αναλήψεως;
- Υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες;
- Τι βύσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;
- Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;
- Η τσαπα-τσούλα, είναι αγρότισσα ελευθέρων ηθών;
- Τι εργαλεία έχουν πια αυτά τα 'πράσα' και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;
- Πόσα χρόνια διαρκεί ένα 'ζαμάνι';
- Στην ερώτηση 'θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων;' η απάντηση ' πάρτε τα αρχίδια μου ', θεωρείται θετική ή αρνητική;
Το μεγαλοβδόμαδο της Παιδείας
«Μη με διαβάζετε, όταν δεν πήγατε τουλάχιστον μια φορά στην Αποκαθήλωση». Ν. Καρούζος
Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Και ονομάζεται Μεγάλη όχι γιατί είναι μεγαλύτερη ή έχει περισσότερες μέρες, αλλά «επειδή μεγάλα ημίν γέγονεν εν αυτή παρά του Δεσπότου κατορθώματα», λέει ο ιερός Χρυσόστομος. Όλη η ποίηση του Χριστιανισμού και όλη η δόξα της Ορθοδοξίας, από αυτή την εβδομάδα πηγάζουν.
Μεγάλη Εβδομάδα της χαρμολύπης, του χαροποιού πένθους, τέτοιους εκπληκτικούς γλωσσικούς ακροβατισμούς, μόνο η ελληνική λαλιά μπορεί να συνταιριάσει. Πώς να το εξηγήσεις το «χαροποιόν πένθος»; Αυτό μόνο βιώνεται διά της πίστεως. «Τα μέγιστα διά της πίστεως ου δια λογισμών κατορθούνται», θα πει ο Μέγας Βασίλειος.
Οι επιστημονικές αναλύσεις και οι νοητικοί ρεμβασμοί ανήκουν στις δυτικές αιρέσεις, στους λεγόμενους «Χριστιανούς της Δύσης». «Πολλή θρησκεία αλλά καθόλου Χριστός» έλεγε επιγραμματικά ο Γεώργιος Τυπάλδος Ιακωβάτος για την Γερμανία.
Κάτι παρόμοιο, μπόλικη θρησκεία, θρησκειολογία και λοιπές αερολογίες, εν απουσία του Χριστού της Εκκλησίας, μηχανεύεται και το υπουργείο διά βίου αμάθειας για την πολύπαθη εκπαίδευση. Μαυρίζει η ψυχή σου μ’ αυτά που συμβαίνουν. Θυμίζω ότι η κ. Διαμαντοπούλου, όπως και οι Ραγκούσης, Παπακωνσταντίνου, Σηφουνάκης, Μπιρμπίλη και Κουβέλης, άπαντες υπουργοί της κατοχικής Κυβέρνησης, δεν δέχτηκε να ορκιστεί στο Ευαγγέλιο όταν ανέλαβε καθήκοντα. Έγραφε ο Παπαδιαμάντης για την περίπτωσή τους… «αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάσει εις ύψος και φανή και αυτός γίγας». (Λαμπριάτικος Ψάλτης).
Θέλω να γράψω για την Μεγάλη Εβδομάδα, για το άρρητον πνευματικό κάλλος της Εκκλησίας μας, αλλά ο νους ξεστρατίζει στο μεγαλοβδόμαδο της Παιδείας.
Έβαλαν στόχο και σκοπό τους οι νάνοι, τα σπιθαμιαία αναστήματα που επικάθησαν στο σβέρκο μας, να μαγαρίσουν τα παιδιά του λαού μας. Δεν τους αρκεί η οικονομική εξαθλίωση. Δεν χορταίνουν οι δόλιοι και επίβουλοι, οι ανθρωποκάμπιες με σάρκα, ψυχή και Χριστό θέλουν να καταστρέψουν, αυτά τα δυο πολυτίμητα στυλώματα του Γένους μας, ροκανίζουν. Ρωτώ: είναι δυνατόν ο δαιμονισμός να διδάσκεται στο δημοτικό σχολείο; Και όμως….
Μάθημα «Θεατρική Αγωγή» Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού, είναι απ’ αυτά τα χαζοχαρούμενα, τα νεοταξικά, τα άψυχα και ανούσια με τα οποία υποσιτίζουν τα παιδιά, το σάπιο και ακάθαρτο Νέο Σχολείο τους. Όπως γράφει το σχετικό εγχειρίδιο στην εισαγωγή «το βιβλίο στηρίζεται στην ιδέα και στις απαιτήσεις ενός παιχνιδιού. Είμαστε εδώ για να παίξουμε ένα μαγικό παιχνίδι… Παίζουμε για να χαρούμε, παίζουμε και γι’ αυτούς που μας βλέπουν, γιατί υπάρχει πάντα κάποιος που μας βλέπει. Είναι ο Μάγος της Σκηνής…..». Το βιβλίο βρομοκοπάει ανατολικά θρησκεύματα, γιόγκες και λοιπά αθλιουργήματα. «Είναι σημαντικό το σώμα μας να παίρνει τη σωστή στάση. Για να γίνει αυτό πρέπει να προηγηθεί έλεγχος της αναπνοής, της έντασης – χαλάρωσης και της αυτοσυγκέντρωσης» διαβάζουμε, φράσεις που παραπέμπουν ευθέως στην τεχνική της γιόγκας.
Πιο κάτω, μιλάει για την μίμηση. «Με τη μίμηση το σώμα περνάει σε μια διαφορετική κατάσταση και ενεργούμε ανάλογα. Μεταμορφωνόμαστε σε κάποιον άλλο με τη δύναμη της φαντασίας». Τέτοιες μπούρδες μαθαίνουν τα παιδιά, πώς να γίνουν υποκριτές. Η μεταμοντέρνα εποχή μας ανυπομονεί να μας βγάλει από τον ανυπόφορο εαυτό μας και να υποδυθούμε ρόλους, πράγμα που προσφυώς ονομάστηκε «ψηφιδωτή προσωπικότητα». «Η ψηφιδωτή προσωπικότητα είναι ένας κοινωνικός χαμαιλέοντας που δανείζεται ακατάπαυστα, από κάθε διαθέσιμη πηγή, ψιχία και κομματάκια ταυτότητας και τα δομεί ανάλογα ως επιθυμητά ή χρήσιμα σε κάθε περίπτωση» (Κ. Κέργκεν, «ο κορεσμένος εαυτός», «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ», σ. 278). «Ετοίμασε ένα πρόσωπο για να συναντήσει τα πρόσωπα που θα συναντήσεις» γράφει ο οξυδερκής Τ. Έλιοτ.
Στην σελίδα 81 του προειρημένου βιβλίου «Θεατρική Αγωγή» διαβάζουμε: «Ας δοκιμάσει ένας μαθητής με τις μαγικές ικανότητές του να επηρεάσει τη συμπεριφορά ενός άλλου και να του υπαγορεύσει μια συγκεκριμένη δράση». Στη συνέχεια καλούνται να αυτοσχεδιάσουν ….παίζοντας ένα ρόλο. Ποιόν; «Το δαιμόνιο», έτσι ακριβώς. Το δεκάχρονο παιδάκι οφείλει, κατά τους δαιμονισμένους συγγραφείς και αξιολογητές του υπουργείου, να υποδυθεί, να γίνει δαιμόνιο. («Θεέ μου τι λέπομεν στις μέρες μας», όπως θα έλεγε ο Μακρυγιάννης). Και στην ίδια σελίδα «στην σκηνή η επικοινωνία μπορεί να φέρει μαγικά αποτελέσματα, δηλαδή ένα πρόσωπο να μεταβάλλει τη συμπεριφορά και τις ενέργειες κάποιου άλλου». Δαιμόνιο, μαγείες, μάγοι, μεταμορφώσεις σελίδες απανωτές γεμάτες παραλυσίες, ερεβώδη πράγματα, ο καταχθόνιος κόσμος του Χάρυ Πότερ, σχολικά αναγνώσματα, σάβανα πάνω από τα κεφάλια των παιδιών μας. Διώξαμε τoν Χριστό από το σχολείο και «χορεύουν» τα «ταγκαλάκια».
Μιας και βρισκόμαστε ακόμη στον απόηχο της εθνικής εορτής του ’21 και βιώνουμε την νέα Τουρκοκρατία, την ύπουλη και κρυφοδαγκανιάρα, παραπέμπω σ’ ένα ρωμαλέο κείμενο του μεγάλου Δασκάλου του Γένους Κωνσταντίνου Οικονόμου εξ Οικονόμων. Στο κείμενο αυτό ο σοφότατος Δάσκαλος υποδεικνύει ποια πρέπει να είναι η στάση των γονέων, όταν το σχολείο πολιορκείται από το «κακό», από δαιμόνια.
«Γνωρίζοντες ακριβώς ότι από την παιδείαν των υιών σας κρέμαται των οικιών σας η ευτυχία, χρέος έχετε πρώτον να προβάλλητε εαυτούς εις τα τέκνα σας ζώσαν παντοίας αρετής εικόνα, πάντοτε και πανταχού προτεθειμένην εις μίμησιν, και να επαγρυπνήτε εις τα συναναστροφάς και την άλλην διαγωγήν των .Έπειτα χρεωστείτε και κατ’ ιδίαν εις τα οικίας σας να γίνησθε σεις αυτοί επιστάται εις τα μελέτας των μαθημάτων των, εξετάζοντές τα πάσαν εσπέραν να σας λέγωσι τι καλόν έμαθον την ημέραν εις το σχολείον και βραβεύοντες μεν με επαίνους και δώρα, αν τύχη, την περί την επίδοσιν εις τους λόγους φιλοτιμίαν των, παιδεύοντες δε με πατρικούς ελέγχους και σωτηριώδεις κολάσεις ενίοτε την αμέλειαν και ακηδίαν περί την εκπλήρωσιν των ιδίων αυτών καθηκόντων. Εις την παρούσαν, ω φίλοι, του γένους ημών κατάστασιν οι γονείς αυτοί πρέπει να γίνωνται παιδονόμοι και έφοροι της παιδείας των τέκνων των». To σχολείο είναι πλέον επικίνδυνο για τα παιδιά. Οι γονείς πρέπει να γίνουν έφοροι και παιδονόμοι των τέκνων τους, το νυν σχολείο, μέσω των αντίχριστων βιβλίων, τα δηλητηριάζει και μαγαρίζει τα όσια και τα ιερά του Γένους.
Μπαίνεις μες στην τάξη και αντικρίζεις με ντροπή την εικόνα του Νυμφίου της Εκκλησίας – για πόσο καιρό άραγε θα παραμένει αναρτημένη; - μας κοιτάζει περίλυπος για το κατάντημά μας ο Κύριος και είναι σαν να ακούμε την φωνή του: «άφετε τα παιδία έρχεσθαι προς με, και μη κωλύετε αυτά∙ των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία του Θεού» (Μαρκ, ι΄, 14). Περνάει ο λαός μας το μεγαλοβδόμαδό του, σταυρώνεται καθημερινά το ελληνικό σχολείο, ανεβαίνει τον Γολγοθά του. Όμως «φθάσαντες πιστοί, το σωτήριον πάθος, Χριστού του Θεού, την άφατον αυτού, μακροθυμίαν δοξάσωμεν∙ όπως τη αυτού ευσπλαχνία, συνεγείρει και ημάς, νεκρωθέντας τη αμαρτία, ως αγαθός και φιλάνθρωπος». Όποιον του μέλλει Ανάσταση τον Γολγοθά περνάει…
Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-Κιλκίς
Γήπεδο: η νέα «Μεγάλη του Γένους Σχολή»
Έχουμε συνηθίσει πια. Το βράδυ της Κυριακής, της πάλαι ποτέ «αθλητικής Κυριακής», θα ακούσουμε, πλην των άλλων καταθλιπτικών και τρομακτικών, τις εξής κοινότοπες – αλλοίμονο – φράσεις: «Μαύρη μέρα για τον ελληνικό αθλητισμό», «φοβερά επεισόδια στο τάδε γήπεδο», «διεθνής διασυρμός της Ελλάδας», «ανεγκέφαλοι οπαδοί έκαψαν…». Τις προσπερνούμε αδιάφοροι, σαν να πρόκειται για παιδικές, αθώες σκανταλιές. Θεωρούμε αυτό που ονομάζουμε χουλιγκανισμό, μέρος της παιδαγωγίας των νέων. Το προστάδιο, ο προθάλαμος πριν από την ενηλικίωση είναι η μαθητεία στην κερκίδα. Κουκούλα, μολότωφ και κουκουλοφορία: ιδού τα υλικά της σύγχρονης εκπαίδευσης. Το γήπεδο, είναι η νέα Μεγάλη του Γένους Σχολή. Ας μη λησμονούμε και ότι το ποδόσφαιρο υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού….
Ένας από τους τελευταίους Δασκάλους του λαού μας, ο Φώτης Κόντογλου, έγραφε πριν από 40 περίπου χρόνια: «…αλλά και τι άλλο από αδιαντροπιά φανερώνουν και τα ματς με τη θεά μπάλα, που την κλωτσάνε ένα σωρό χασομέρηδες για να διασκεδάσουνε τις μυριάδες φιλάθλους, που δεν ευρήκαν άλλο τίποτε για να νιώσουν αγωνία και χτυποκάρδι, αλλά μόνο για την μπάλα; Και γίνονται σοβαρά συνέδρια για την μπάλα, με αντιπροσωπείες, με συζητήσεις, με ανακοινωθέντα, με δημοσιογράφους. Σε τέτοιο δυσθεώρητο ύψος δεν έφτασε ποτέ η ανοησία». (Μυστικά Άνθη, εκδ. «Αστήρ», σελ. 15).
Ο Κόντογλου στηλίτευε τότε το ποδόσφαιρο, γιατί λειτουργούσε ως παραισθησιογόνο, ως λυτρωτική εκτόνωση. Όπως σημειώνει λίγο παρακάτω: «οι άνθρωποι καταντήσανε σαν άδεια κανάτια και προσπαθούν να γεμίσουν τον εαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ένα σωρό σκουπίδια, μπάλες, εκθέσεις με τερατουργήματα, ομιλίες και αερολογίες, καλλιστεία που μετριέται η εμορφιά με τη μεζούρα, καρνάβαλους ηλίθιους…». Αν ζούσε σήμερα, ο νεοφανής αυτός ομολογητής της Ορθοδοξίας και έβλεπε τα οδοφράγματα, τους εμπρησμούς, τους λιθοβολισμούς, τα καπνογόνα, τις συμπλοκές με την αστυνομία, τις καταστροφές περιουσιών του δημοσίου και ιδιωτών, τα αιματοκυλίσματα ή άκουγε τα εμετικά και βορβορώδη συνθήματα των λεγομένων οπαδών, που συνήθως βεβηλώνουν κάθε ιερό και όσιο (από μάνα μέχρι πίστη και πατρίδα. Είναι τόσο βαθιά η διάβρωση και η αλλοτρίωση των οπαδών, που «αποθεώνουν» τις ομάδες τους άδοντας σαχλοάσματα στους ρυθμούς του εθνικού μας ύμνου), θα μιλούσε για παρανοϊκούς και παράφρονες, για «άδεια κανάτια», που γεμίζουν με βία και επιθετικότητα, για απελπισμένους και απεγνωσμένους νέους, για μια «τεράστια μάζα αδιάφορων και ουδετέρων που προοδευτικά έχει γίνει ένας τεράστιος στρατός από δυσαρεστημένους, έτοιμος να ακολουθήσει όλες τις υποβολές των ουτοπιστών και των ψευδορητόρων». (Γ. Λε Μπον, «Ψυχολογία των μαζών», εκδ. Ζήτρος).
Σχεδόν κάθε Κυριακή βλέπουμε τις εκθηριωμένες ορδές, που συνωστίζονται αγεληδόν, στις «θύρες» (ορμητήρια βανδαλισμού και βιοπραγίας), να συμπλέκονται και να κονταροχτυπιούνται -κυριολεκτικά- μεταξύ τους και, κυρίως, με την αστυνομία, η οποία απορροφά την οργή τους για την περιρρέουσα εξαθλίωση. Βλέποντας τους «γενναίους» αυτούς φιλάθλους, τα νέα παιδιά να κυριαρχούνται από αυτήν την βάναυση ορμή της «ανώνυμης καταστροφής», δεν μπορείς, παρά να σκεφτείς, με θλίψη, πως έχουμε να κάνουμε με μια νοσηρή αναπλήρωση του κενού που προκάλεσε η αδηφάγος κυριαρχία του χρήματος και η καταρράκωση όλων των αξιών. Για την κάλυψη του οδυνηρού κενού, ο «οργισμένος νέος» αναζητεί ένα υποκατάστατο. Έτσι θεοποιεί το σωματείο του, καλύπτοντας την έμφυτη μεταφυσική αγωνία του, αναγάγει σε ύψιστο ιδανικό, σε νόημα ζωής, την επιτυχή πορεία της ομάδας του και – το χειρότερο- σπαταλά την ικμάδα της νιότης του, υπηρετώντας το πιο διεφθαρμένο, σάπιο και εξαχρειωτικό φαινόμενο των σημερινών κοινωνιών, που ονομάζεται ποδόσφαιρο και δη επαγγελματικό. (Χαρακτηριστικά τα συνθήματα των αφιονισμένων αυτών οπαδών: «ΠΑΟ – θρησκεία – θύρα 13, Θρύλε – θεέ μου).
Η εξουσία, βέβαια, γνωρίζοντας πως το ποδόσφαιρο συναρπάζει τις μάζες, το χρησιμοποιεί για να εκτρέψει την προσοχή των μαζών από τα βασανιστικά και εκρηκτικά προβλήματα της καθημερινής ζωής. Προτιμότερο είναι ο άνεργος νεαρός να συγκρούεται με τον αντίπαλο άνεργο οπαδό, παρά να ξεχυθεί στους δρόμους, για να καταγγείλει τις αυθαιρεσίες της εξουσίας, το ελληνοκτόνο μνημόνιο, την κοινωνική αδικία, την ασυδοσία των ισχυρών, τους εθνικούς εξευτελισμούς, τους λεηλάτες και καταστροφείς του τόπου.
Η εξουσία, μέσω του Μεγάλου Αδελφού, των Μ.Μ.Ε., στρέφει την προσοχή των πολιτών και κυρίως της νεολαίας, όχι προς τα όντως προβλήματα, αλλά στις αναμετρήσεις των γηπέδων, με αποτέλεσμα την αποκοίμηση, την χειραγώγηση, την φίμωση του κοινωνικού σώματος, που διαπαιδαγωγείται έτσι, ώστε να θέτει πρώτο στην κλίμακα των ιεραρχήσεών του, το μέλλον, παραδείγματος χάριν του ΠΑΟΚ στο κύπελο ΟΥΕΦΑ, παρά τις επιλογές της Υπουργού «διά βίου αμάθειας» ή τα τουρκοπροσκυνήματα του Υπουργού των Εξωτερικών. (Γι’ αυτό και η πληθώρα αθλητικών αναμετρήσεων. Δεν περνάει μέρα που δεν θα προβάλλεται μια «ιστορική» αθλητική συνάντηση. Ο χρόνος των πολιτών μπαζώνεται, μην αρχίσει και σκέφτεται την κατάστασή του. Επικίνδυνα πράγματα αυτά…).
Δεν υπάρχουν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ηθικές αρχές και σεβαστοί κανονισμοί. Τα ποδοσφαιρικά σωματεία εξελίχθηκαν σε μεγαλοεπιχειρήσεις. Επιχειρηματίες, αμφίβολης προέλευσης, αγοράζουν ομάδες με μοναδικό στόχο την κοινωνική προβολή, την διαφήμιση, τον ύποπτο πλουτισμό. Σε περιόδους που το 1/4 του λαού ζει με μισθό κάτω από το όριο της φτώχειας, που διαλύεται ο κοινωνικός ιστός και ερημώνει η λεγόμενη αγορά, αυτοί, δαπανώντας τεράστια ποσά, αγοράζουν ποδοσφαιριστές μόνο και μόνο για να κερδίζουν την εύνοια, την ανοχή, την λατρεία των αγροίκων οπαδών.
Σήμερα το ποδόσφαιρο αντιμάχεται την ίδια την παιδεία. Δρέπουμε και τους καρπούς μιας πολύ συγκεκριμένης «Παιδείας», που διδάσκει μόνον δικαιώματα, αγνοώντας ότι στην εξοπλιστική, για παράδειγμα, ηλικία του δημοτικού, «μορφώνεις» πρωτίστως την έννοια του καθήκοντος και της πειθαρχίας. Οι μαθητές του Δημοτικού, παιδιά ανυπεράσπιστα, φανατίζονται εξαιτίας της τηλεόρασης, των χυδαίων αθλητικών εντύπων και από τις συζητήσεις των «μεγάλων». (Το πρώτο μέλημα του πατέρα σήμερα, είναι η κληροδότηση στο παιδί της ποδοσφαιρικής προτίμησης). Ο γράφων, ζήτησε από αγόρια της Ε΄ Δημοτικού να γράψουν πόσα ιστορικά πρόσωπα γνωρίζουν και πόσους ποδοσφαιριστές. Το αποτέλεσμα αποκαρδιωτικό: αγνοεί ο μαθητής του Δημοτικού τον Σωκράτη ή τον Πλάτωνα και γνωρίζει τους σύγχρονους «θεούς» της στρογγυλής θεάς. Συγκρατεί ο μαθητής τα ονόματα των σύγχρονων «θεών» (παντού η λέξη θεός) της μπάλας και ξεφορτώνεται, ως βάρος περιττό, τα ονόματα των θνητών εκείνων «γονέων της ανθρωπότης». Μπορούμε βέβαια να καυχόμαστε, γιατί τα παιδιά μας έχουν τουλάχιστον «ποδοσφαιρική παιδεία», όπως λένε οι κοτσανολογούντες αθλητικογράφοι…
Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-Κιλκίς
Ατιμωρησία: το θερμοκήπιο της βίας
Γνωστό το γεγονός στην τοπική κοινωνία του Κιλκίς, επί πτερύγων ανέμου ταξίδεψε και σ’ όλη την επικράτεια. Μιας και υπηρετώ στο 4ο Δημοτικό σχολείο του Κιλκίς – δάσκαλος της Στ΄ τάξης – παραθέτω εν συντομία τα γεγονότα. Την Πέμπτη 31/3, την ώρα που σχολάει όλο το σχολείο, κάποιος οδηγός σταθμεύει το αυτοκίνητό του πάνω στη διαγραμμισμένη διάβαση των μαθητών. Του γίνονται υποδείξεις από την σχολική τροχονόμο, αρνείται να απομακρύνει το εμποδίζον την απρόσκοπτη και ασφαλή διέλευση των παιδιών, όχημά του. Καλείται ο διευθυντής, επιλαμβάνεται του θέματος. Τελικά φεύγει ο κρετίνος. Όλα αυτά γίνονται χωρίς ύβρεις και προσβολές εκ μέρους του διευθυντή. Την σκηνή παρακολουθούν δεκάδες μαθητές, γονείς και δάσκαλοι… Προφανώς θίχτηκε ο οδηγός από την εκδίωξή του από το σημείο και θέλησε να εκδικηθεί. Την επομένη Παρασκευή Πρωταπριλιάς, πάλι την ίδια ώρα και ενώ έχουμε όλοι οι δάσκαλοι αποχωρήσει από το σχολείο, έχοντας αυτή τη φορά και βοηθό τον αδελφό του, έστησαν ενέδρα στον διευθυντή του σχολείου μας.
Στην κεντρική είσοδο του σχολείου, αιφνιδιαστικώς, του επιτέθηκαν και με πρωτοφανή βαναυσότητα, τον ξυλοκόπησαν ανηλεώς, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ιατρό – χειρούργο του νοσοκομείου Κιλκίς, να κινδυνέψει άμεσα η υγεία του. (Χαρακτήρισε το συμβάν δολοφονική απόπειρα). Το πλέον αποτρόπαιο σ’ όλη την υπόθεση είναι πως η ύπουλη, άνανδρη και εγκληματική αυτή ενέργεια συνέβη ενώπιον μικρών μαθητών του σχολείου μας, τα οποία φοιτούν στο ολοήμερο. Τα παιδιά βρίσκονταν έξω στην αυλή, όταν έγινε το κακό σοκαρίστηκαν, κοίταζαν τρομοκρατημένα, αποσβολωμένα, πολλά ούρλιαζαν και φώναζαν: «σκοτώνουν τον διευθυντή μας», «κλειδώστε μας μέσα στο σχολείο, γιατί θα σκοτώσουν κι εμάς». (Γεγονός που επιβεβαιώνει τη βιαιότητα και τη σκληρότητα της επίθεσης).
Το συμβάν είναι πρωτάκουστο, πρωτοφανές. Τελικά η βία, η εγκληματικότητα, η ανομία που μαστίζει κυριολεκτικά την ελληνική κοινωνία τούτη την αλλόκοτη, την σακατεμένη εποχή μας, αγγίζει, υπερβαίνει και τους σχολικούς φράκτες, και μάλιστα δημοτικού σχολείου.
Πού οφείλεται όμως αυτός ο κανιβαλισμός, η ανθρωποφαγία, το homo homini lupus; (ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος). Μα στο διάχυτο πνεύμα ατιμωρησίας και στην επιγενόμενη ανυποληψία στην οποία έχουν περιέλθει οι συντεταγμένοι θεσμοί της χώρας. Οι ρίζες του φυτού που γέννησαν το νοσηρό αυτό φαινόμενο ανάγονται στην αμέσως μετά την μεταπολίτευση κυρίως εποχή, όταν το σχολείο χάνει την ανθρωποπλαστική, ανθρωποποιό αποστολή του και καταντά εργοστάσιο παραγωγής ανθρωπάκων - κούφια καρύδια - χωρίς ηθικά αντισώματα και αίσθηση αξιοπρέπειας. Τονίζω και ξανατονίζω. Και η πρόστυχη επίθεση κατά του διευθυντή του σχολείου μου, μα και όλα τα δύσοσμα και κακοφορμισμένα συμπτώματα του γαγγραινιασμένου καιρού μας είναι απότοκα ενός μόνον γεγονότος: της ατιμωρησίας.
Πριν από 3-4 χρόνια δημοσίευσα ένα άρθρο με τίτλο: «ατιμωρησία, η γάγγραινα της εποχής». Αποσπώ κάποιες σκέψεις από εκείνο το κείμενο. <<Γενικά ζούμε στη χώρα της ατιμωρησίας υπό το πρόσχημα της ελευθερίας. Και καταλήξαμε στο πλατωνικό θέσφατο «η άγαν ελευθερία έοικεν ουκ εις άλλο τι ή εις άγαν δουλείαν» η άμετρη ελευθερία κατάντησε μεγάλη σκλαβιά. Η τιμωρία και ως λέξη έχει ποινικοποιηθεί. Το λαμπρό αυτό παιδαγωγικό μέσο, με το οποίο κερδίζεις συνέπεια, υπευθυνότητα, δικαιοσύνη και εν τέλει ελευθερία, θεωρείται γνώρισμα αυταρχισμού, απανθρωπίας, οπισθοδρόμησης. Η λέξη όμως έχει έξοχη ετυμολογική καταγωγή. Παράγεται από την τιμή και την ώρα, με ψιλή σημαίνει φροντίδα. Παράδειγμα η λέξη θυρωρός, αυτός που φροντίζει, επιβλέπει την θύρα. Ολιγωρία, η έλλειψη φροντίδας. Άρα τιμωρία είναι φροντίδα, η μέριμνα για την τιμή και την αξιοπρέπεια κάποιου. Τιμωρώ κάποιον γιατί αποβλέπω και επιδιώκω την ενστάλαξη της τιμής σ’ αυτόν. Η ατιμωρησία όμως και η άκριτη ανοχή διατρέχει σύνολη την νεοελληνική κοινωνία, αρχής γενομένης από την οικογένεια και το σχολείο. (Και ας το κατανοήσουν όλοι πως έξω από την οικογένεια και το σχολείο, δεν πρέπει να περιμένουμε σημαντικές αλλαγές, γιατί στην ζωή ο άνθρωπος παρουσιάζεται πια με διαμορφωμένο τον χαρακτήρα του). Στην οικογένεια κυριαρχεί το «δεν πειράζει», ο « δεμπειρασμός», όπως τον είχε ονομάσει πριν από 100 και πλέον χρόνια Γάλλος ελληνιστής και γλωσσολόγος. Κάποιες «προοδευμένες» μάνες, κυρα Κατίνες της συνοικίας, έμαθαν ότι πρέπει να αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν ό,τι θέλουν και να μην τα τιμωρούν («δεν βαριέσαι παιδί είναι», «δεν πειράζει θα μάθει»), για να μην γίνουν «κομπλεξικά». Εξαιτίας της αξιοθρήνητης ανωριμότητας και της βλακείας αυτών των γονέων, μας έρχονται στο σχολείο κάτι τύραννοι, κακομαθημένα θηρία, που δεν έχουν ακούσει ποτέ το ευλογημένο «όχι», δεν ταπεινώθηκαν ποτέ από μια τιμωρία. Στο απροσπέραστο δοκίμιό του «περί παίδων αγωγής» ο Πλούταρχος σημειώνει: «Τα δυο ταύτα, μοιάζουν να είναι στοιχεία της αρετής, η ελπίδα της τιμής, και ο φόβος της τιμωρίας. Το πρώτο μας κάνει πιο ορμητικούς για τις ωραιότερες ενασχολήσεις και το δεύτερο διστακτικούς για τις ανάξιες πράξεις» (εκδ. Κάκτος,σελ. 85). Ίσως η γενιά μου είναι η τελευταία που βίωσε την «βαριά σκιά του πατέρα στο σπίτι και της μάνας το «χαριτωμένο ξύλο», αυτό που βγαίνει από τον παράδεισο, για να γίνουμε άνθρωποι. Μας έσπαζαν τον εγωισμό μας, μας μάθαιναν τον σεβασμό, την υπακοή, την πειθαρχία, αρετές που η «προοδευτική διανόησις» τις θεωρεί ανάρμοστες για ανατροφή παιδιών. Αναμασούν την καραμέλα της «ελεύθερης ανάπτυξης» και της τάχα «πολιτισμένης αγωγής», σαπίζοντας τα θεμέλια της κοινωνίας. Στο σχολείο τα ίδια. Ανήμποροι, απροστάτευτοι, τρομοκρατημένοι οι δάσκαλοι. Βωμολοχούν ασύστολα τα παιδιά και κάνουμε πως δεν ακούμε, γιατί δεν μπορούμε να τιμωρήσουμε. Τώρα έμαθαν κάποιοι προκομμένοι γονείς και σπεύδουν στους «πάνω από μας»και στα βοθροκάναλα και μυξοκλαίγονται για να τιμωρηθεί ο «κακός» ο δάσκαλος που «καταπιέζει» το μοσχοαναθρεμμένο βλαστάρι τους. Όπως πάμε θα καθιερωθεί και η «λεκτική βία», οι επιπλήξεις γιατί «μειώνουν την προσωπικότητα του μαθητή». Για «σφαλιάρα» ούτε λόγος θα σε κατασπαράξουν οι γονείς, κανάλια, υπηρεσία. Κατά τα άλλα μας χλευάζουν, γιατί δεν μπορούμε να επιβληθούμε στα παιδιά… Και βέβαια δεν είμαι υπέρ του ξυλοδαρμού. Μη γένοιτο. Αλλά, επαναλαμβάνω, το εκπαιδευτικό έργο ακυρώνεται, όταν ο δάσκαλος φοβάται. Νομίζω ότι ποτέ γενιά δασκάλων δεν βρέθηκε σε τόσο δύσκολη θέση προκειμένου να εκπληρώσει την καθοδηγητική αποστολή της. Άλλοι κοιτούν να γλιτώσουν με την φυγή από την τάξη, γίνονται συνδικαλιστές. Άλλοι το ρίχνουν στην αδιαφορία και την απάθεια. Κάποιοι παλεύουν με ζήλο και φιλοτιμία καις το τέλος βρίσκονται εκτεθειμένοι. Βλέπουν ανήμποροι και απογοητευμένοι την έκπτωση του σχολείου, αναλογιζόμενοι πως τα χειρότερα έρχονται. Και όλα εξαιτίας της ατιμωρησίας, της μεγάλης αρρώστιας της εποχής μας>>. Αυτά σημείωνα προ καιρού. Οι δράστες είναι περίπου τριάντα χρονών, παιδιά της δεκαετίας του ’80, της δεκαετίας της φρίκης. Τότε που ξεκίνησε η κατεδάφιση και το ξήλωμα του ελληνικού σχολείου, το «προοδευτικό» σάπισμα του λαού μας.
Μα και η Δικαιοσύνη ξέπεσε από το βάθρο της. Αν τα δυο υποκείμενα που ξυλοκόπησαν τον διευθυντή του σχολείου μας, γνώριζαν πως τους αναμένει σκληρότατη ποινή και όχι νομικές θωπείες και κωλυσιεργίες, θα ξανασκέφτονταν την τρισάθλια πράξη τους…
Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος- Κιλκίς
Κράτος… άχθος αρούρης
Οι διακοπές, η ηρεμία των πασχαλινών ημερών, προσφέρονται και για την ενασχόληση με την σχεδόν λησμονημένη σήμερα τέχνη της ανάγνωσης. Κάποια βιβλία, τα οποία, επειδή μας εκύκλωσαν, αι του βίου μας ζάλαι και μέριμναι, δεν πρόλαβαν να ξεφυλλιστούν, αποσπώνται από το ράφι της βιβλιοθήκης και….άρχεται η απόλαυση της μελέτης.
Είχα διαβάσει σε μικρότερη ηλικία, όταν πολλές φορές διαβάζουμε ανώριμα, περίπου βουλιμικά κάποια βιβλία, την εξαίσια πραγματεία του Ξενοφώντος με τίτλο «Οικονομικός». Ανήκει στην τετραλογία των φιλοσοφικών του έργων, που στρέφονται γύρω από την μορφή του μεγάλου δασκάλου του, του Σωκράτη. Τα άλλα τρία τιτλοφορούνται «Απομνημονεύματα», «Συμπόσιον» και «Απολογία». Στο έργο αυτό ο μέγας φιλόσοφος αναφέρεται κυρίως στην γεωργία, σημειώνοντας στην εισαγωγή του πέμπτου κεφαλαίου ότι «έοικε γαρ η επιμέλεια αυτής είναι άμα τε ηδυπάθεια τις και οίκου αύξησις και σωμάτων άσκησις εις το δύνασθαι όσα ανδρί ελευθέρω προσήκει», δηλαδή, η γεωργία είναι πηγή τέρψεως και της περιουσίας αύξηση και του σώματος άσκηση, ώστε να μπορεί το σώμα να κάνει όσα αρμόζουν σ’ έναν άνθρωπο ελεύθερο, διότι «των σωμάτων θηλυνομένων και αι ψυχαί πολύ αρρωστότεραι γίγνονται». Πριν σχολιάσουμε τους λόγους του προγόνου μας, μια ακόμη επίκαιρη παραπομπή. Στο ίδιο κεφάλαιο, στίχος 17, λέει ο Σωκράτης. «Καλώς δε κακείνος είπεν ος έφη την γεωργίαν των άλλων τεχνών μητέρα και τροφόν είναι. Ευ μεν γαρ φερομένης της γεωργίας έρρωνται και αι άλλαι τέχναι σχεδόν τι και κατά γην και κατά θάλατταν». Μετάφραση: (Χρησιμοποιώ την έκδοση «Βιβλιοθήκη των Ελλήνων). Και ωραίος είναι ο λόγος εκείνου που είπε πως η γεωργία είναι των άλλων τεχνών μητέρα και τροφός. Διότι, αν η γεωργία πάει καλά, καλά πηγαίνουν και οι άλλες τέχνες∙ όπου, αντιθέτως, η γη, κατ’ ανάγκην, μείνει χέρσα, εκεί σχεδόν σβήνουν και οι άλλες τέχνες, στεριανές και θαλασσινές».
Πάμε, τώρα, μια βόλτα σ’ ένα μανάβικο της σήμερον. Τι αντικρίζεις; Ντομάτες Βελγίου, πατάτες Αιγύπτου, κρεμμύδια και λεμόνια Τουρκίας, εσπεριδοειδή Ισπανίας. Γέμισε ο τόπος από εισαγόμενα φρούτα. (Δεν εξαιρώ τα, άνοστα και επιβλαβή, πολιτικά). Ένας τόπος ευλογημένος σαν τον δικό μας, «ηλιοστάλακτος», αγκαλιασμένος από θάλασσα - «Θεέ μου πόσο μπλε ξοδεύεις για να μην σε βλέπουμε» θα πει εξαίσια ο Ελύτης- είναι δυνατόν να εισάγει ντομάτες; Λιβάδι απέραντο η πατρίδα μας, ο καιρός της καλοσυνεύει δυο μήνες ενωρίτερα από των «Ευρωπαίγων», είναι δυνατόν να μην έχει επάρκεια σε γεωργοκτηνοτροφικά αγαθά; Αντί να είμαστε το περιβόλι της Ευρώπης, η γη μας είναι σχεδόν αμόλυντη λόγω της ανύπαρκτης βιομηχανίας, καταντήσαμε χερσοτόπι, καταστρέψαμε την γεωργία, την μητέρα των τεχνών, κατά τον Σωκράτη. Όλοι οι ανέμπνευστοι μπακαλόγατοι που, κακή τη ώρα, κυβέρνησαν τον τόπο λες και συνωμότησαν για να διαλύσουν την γεωργία. Ποινικοποίησαν την χειρωναντική εργασία, ξερίζωσαν τον λαό από τις εστίες του, τον στοίβαξαν στις απάνθρωπες τσιμεντουπόλεις, μετέτρεψαν πολλούς σε αεροκοπανατζήδες του Δημοσίου και …ιδού τα αποτελέσματα: τρώμε τα σκόρδα και τα κρεμμύδια των Τούρκων, καταναλώνουμε τα γαλακτοκομικά των Ολλανδών. Και τα δικά μας τα μοσχοαναθρεμμένα βλαστάρια σπουδάζουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά, «λιανοπαίδια», θύματα, ανίδεα για την φρίκη που τους αναμένει.
Ας γνωρίζουμε ότι η κατοχή γης- η ιδιοκτησία τονώνει το εθνικό αίσθημα λόγω προσωπικού γοήτρου και αλληλεγγύης προς την πατρίδα. Η γη γεννά δεσμούς που κινούν, που αφυπνίζουν τον άνθρωπο. Όταν μιλάμε για φιλοπατρία, μιλάμε και για αγάπη της γης, του χώματος που μας ανέστησε. Τα λιοντάρια του 1940 ήταν αγροτόπαιδα, σκληροτράχηλοι δουλευτάδες της γης, πολέμησαν και νίκησαν γιατί υπερασπίζονταν τα οργωμένα χωράφια τους και όχι τον κοπανιστό «αέρα» του ρετιρέ μιας πολυκατοικίας. «Η γη» λέει ο Σωκράτης, «παρακινεί σημαντικά τους γεωργούς να υπερασπίζουν ένοπλοι τη χώρα, γιατί παράγει τους καρπούς της στο ύπαιθρο, ώστε να τους παίρνει εκείνος που νικά». Είδαμε τι έγινε κατά τη γερμανική Κατοχή. Κατέκλεψαν οι πρόγονοι της Μέρκελ την παραγωγή και ο λαός, κακουχούμενος και λιμοκτονών, αποδεκατίστηκε.
«Ούτω και τα ήθη γενναιοτάτους τους αυτή συνόντας η γεωργία έοικε παρέχεσθε». Η γεωργία διαμορφώνει ευγενέστατο το ήθος των ανθρώπων, που απασχολούνται μ’ αυτή. Πλην της φιλοπατρίας, η γεωργία εξευγενίζει τον άνθρωπο, τον οπλίζει με υπομονή, καρτερία, γενναιότητα. Βλέπει ο άνθρωπος το θαύμα της κτίσης, ταπεινώνεται, κοπιάζει, μοχθεί και, όταν έρθει ο καρπός, χαίρεται και καμαρώνει. Μια αιτία της τωρινής απιστίας και της αλαζονείας είναι και η απομάκρυνσή μας από τη γη. Μες στις φωσφορίζουσες τσιμεντουπόλεις θαυμάζουμε τα έργα των χειρών μας, τα εφήμερα και πομπώδη, χάσαμε τα «καλά λίαν» έργα του Θεού. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον λόγο του «Εις Ανδριάντας» σημειώνει: «Άπαν ασελγείας είδος εξελήλαται, πολλή δε πανταχού ανθεί η σωφροσύνη. Το δε αίτιον, επίπονος εστιν αυτοίς ο βίος, και διδασκαλείον της αρετής και της σωφροσύνης έχουσι την της γης εργασίαν και τέχνην μετιόντες, ην προ των άλλων απασών ο Θεός εις τον βίον εισήγαγε τον ημέτερον». (ομιλ. ΙΘ’, Ι, ΕΠΕ 32, 578). Δηλαδή: «Κάθε είδους ασέλγειας έχει απομακρυνθεί και παντού στις αγροτικές περιοχές ανθεί η σωφροσύνη. Και η αιτία είναι η κουραστική ζωή των γεωργών και ως σχολείο της αρετής και της αγνότητας έχουν την καλλιέργεια της γης και ασκούν την τέχνη, που ο Θεός εισήγαγε στη ζωή πριν απ’ όλες, δηλαδή την γεωργία». Η εργασία στο χωράφι σε καταπονεί μεν, αλλά νιώθεις την χαρά της εργασίας. Ο φραπές στα κηφηνεία, η απραξία, η νωθρότητα γεννοβολά τους αφιονισμένους κουκουλοφόρους που, κατά την βλακώδη κοινοτοπία, αμαυρώνουν το λεγόμενο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι νέοι, οι πακεταρισμένοι και σιδερωμένοι στις μεγαλουπόλεις, ούτε λέξεις έχουν για να μιλήσουν, ούτε διακονούν την γη για να «πονούν» και να συμπονούν. Τα λεγόμενα «επεισόδια» τους εκτονώνουν. Όπως στρώσαμε έτσι κοιμόμαστε. Σε λίγα χρόνια την ελληνική γη θα την δουλεύουν οι λαθρομετανάστες. Η γεωργική τέχνη εξάλλου, λέει ο Σωκράτης, δεν χρειάζεται πτυχία και «η γη, το ξέρουν όλοι, ευεργετεί όσους την ευεργετούν». (20,14). Ο μόνος που κατανόησε την σημασία της γεωργίας και εργάστηκε με αποστολικό ζήλο για την προαγωγή της ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Είναι νομίζω περιττή η απαρίθμηση των επιτευγμάτων του.
Δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η δία βίου αμάθεια από την περιρρέουσα απαξίωση και περιφρόνηση της γεωργικής και κάθε χειρωνακτικής τέχνης. Σχεδόν ανύπαρκτη στα βιβλία γλώσσας η προβολή και η εξύμνηση της εργατικότητας, της φιλοπονίας, του μόχθου. Στην Στ’ Δημοτικού που διδάσκω, στο γ’ τεύχος της γλώσσας, στην ενότητα για την εργασία, ως «επαγγέλματα με προοπτική», (σελ.22), προτείνονται τα: υπεύθυνος τροφοδοσίας ξενοδοχείων, τεχνικός Η/Υ, γραφίστας ηλεκτρονικής σχεδίασης εντύπου και ηχολήπτης. Δουλειές ατσαλάκωτες, του γραφείου, άπασες δορυφορούσες της νέες τεχνολογίες, πλην μιας, αυτής του σερβιτόρου. Άρα ο Έλλην της αύριον, όπως τον οραματίζεται το ελληνομάχον «διαβίου», θα λυγίζει την μέση του υπηρετώντας καλοζωισμένα, αργόσχολα γραϊδια του Βορρά, τους ιδιοκτήτες της γης και των ρόδινων ακρογιαλιών μας. Οι πιο «τυχεροί» βεβαίως. Οι λοιποί θα σερφάρουν και θα επικοινωνούν με τους χιλιάδες «φϊλους» του facebook. Άχθος αρούρης, βάρος της γης.
Nατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-ΚΙλκίς
Πολίτες για τον Μαραθώνα
Πρόλογος
Κατρακυλά η Ελλάδα
καθημερινά. Και αυτό είναι μικρό κακό. Το μεγάλο είναι η ψευδής θεώρηση οτι οι
καρχαρίες έγιναν πια ζώα φιλικά προς το περιβαλλον, άλλαξαν διαιτητικές συνήθειες.
καθημερινά. Και αυτό είναι μικρό κακό. Το μεγάλο είναι η ψευδής θεώρηση οτι οι
καρχαρίες έγιναν πια ζώα φιλικά προς το περιβαλλον, άλλαξαν διαιτητικές συνήθειες.
Η σκοτοδίνη είναι
φανερή. Άνθρωποι στην κορυφή της ανθρώπινης γνώσης ψάχνουν την λύση. Ξεσπούν
κάποιοι, μα επιτέλους γνωρίζουμε από καιρό, όλοι γνωρίζουν πια, την καμπύλη του
Δημόσιου χρέους ποσοστιαία επί του ΑΕΠ, για τα τελευταία 35 χρόνια. Ας
παραγωγίσουμε, λοιπόν, την καμπύλη, και κατά τις κλίσεις που προκύπτουν,ας
επιβάλουμε τις ποινές. Να, η κάθαρση. Να η θεραπεία, ίσως...
φανερή. Άνθρωποι στην κορυφή της ανθρώπινης γνώσης ψάχνουν την λύση. Ξεσπούν
κάποιοι, μα επιτέλους γνωρίζουμε από καιρό, όλοι γνωρίζουν πια, την καμπύλη του
Δημόσιου χρέους ποσοστιαία επί του ΑΕΠ, για τα τελευταία 35 χρόνια. Ας
παραγωγίσουμε, λοιπόν, την καμπύλη, και κατά τις κλίσεις που προκύπτουν,ας
επιβάλουμε τις ποινές. Να, η κάθαρση. Να η θεραπεία, ίσως...
Αλλά
αγγίζουμε την ουσία του
προβλήματος; Ή μήπως, συνολικά έχουμε επιβιβασθεί σε λάθος καράβι; Μήπως
ψάχνουμε εύκρατο κλίμα σε πολικά πλάτη; Και η καταστολή των συμπτωμάτων δεν
σημαίνει θεραπεία. Γιατί έπρεπε να περάσουν 37 χρόνια για να ψελίζουμε, μόλις
τώρα, τα αυτονόητα: Οτι «δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανισότητα από την ίση
μεταχείρηση ανίσων», και παρόμοια.
αγγίζουμε την ουσία του
προβλήματος; Ή μήπως, συνολικά έχουμε επιβιβασθεί σε λάθος καράβι; Μήπως
ψάχνουμε εύκρατο κλίμα σε πολικά πλάτη; Και η καταστολή των συμπτωμάτων δεν
σημαίνει θεραπεία. Γιατί έπρεπε να περάσουν 37 χρόνια για να ψελίζουμε, μόλις
τώρα, τα αυτονόητα: Οτι «δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανισότητα από την ίση
μεταχείρηση ανίσων», και παρόμοια.
Το κείμενο παρακάτω
έχει αιχμές. Θα είναι γεμάτο αιχμές γι’ αυτούς που μάθαν να ζούν γελώντας, και
μόνο γελώντας. Και «δεν τους αντέχω τους γελώντας», όπως διάβασα να γράφει
σύγχρονος Σέρβος άγιος. Το κείμενο θέλει να εστιάσει σε κάτι απολύτως
συγκεκριμένο και ξεκάθαρο. Ψάχνοντας το νεο-Ελληνικό λάθος, ας αγγίξουμε
πιά την πραγματική κακοδαιμονία που μας μαστίζει. Οι συνθήκες είναι
σχεδόν ώριμες, ώστε να εκφρασθεί κάτι παρόμοιο. Αφού δεν ανιχνεύαμε την
φοβερή φθορά επί δεκαετίες, τώρα ας ξανακοιτάξουμε τον εαυτό μας.
έχει αιχμές. Θα είναι γεμάτο αιχμές γι’ αυτούς που μάθαν να ζούν γελώντας, και
μόνο γελώντας. Και «δεν τους αντέχω τους γελώντας», όπως διάβασα να γράφει
σύγχρονος Σέρβος άγιος. Το κείμενο θέλει να εστιάσει σε κάτι απολύτως
συγκεκριμένο και ξεκάθαρο. Ψάχνοντας το νεο-Ελληνικό λάθος, ας αγγίξουμε
πιά την πραγματική κακοδαιμονία που μας μαστίζει. Οι συνθήκες είναι
σχεδόν ώριμες, ώστε να εκφρασθεί κάτι παρόμοιο. Αφού δεν ανιχνεύαμε την
φοβερή φθορά επί δεκαετίες, τώρα ας ξανακοιτάξουμε τον εαυτό μας.
Και εκεί αναφύεται η
τεράστια απορία. Πολλοί την εκφράζουν. «Βασικά στην Ελλάδα βασιλεύει η ησυχία.
Οι αντιδράσεις γενικά δυσανάλογες προς τις αλλαγές. Ο κόσμος δεν αντιδρά».
Άλλοι χαίρονται, άλλοι ανησυχούν. Όλοι όμως είναι αγανακτησμένοι. Και η
αμηχανία βασιλεύει. Μένει το τεράστιο Γιατί.
τεράστια απορία. Πολλοί την εκφράζουν. «Βασικά στην Ελλάδα βασιλεύει η ησυχία.
Οι αντιδράσεις γενικά δυσανάλογες προς τις αλλαγές. Ο κόσμος δεν αντιδρά».
Άλλοι χαίρονται, άλλοι ανησυχούν. Όλοι όμως είναι αγανακτησμένοι. Και η
αμηχανία βασιλεύει. Μένει το τεράστιο Γιατί.
Νομίζω οτι όσο ο
Πολυμήχανος Έλληνας-Οδυσσέας δεν νοιώσει οτι κρατά την άκρη στον Μίτο της
Αριάδνης, η μεγάλη αρχή δεν θα γίνει. Για να παλέψουμε πρέπει νάχουμε γη
σταθερή κάτω από τα πόδια μας. Και δεν την έχουμε, ακόμη. Και γι’ αυτήν την γη, την στερεή, την
Ελληνική, την Ρωμαίικη, την ουράνια γίνεται λόγος στο κείμενο αυτό.
Πολυμήχανος Έλληνας-Οδυσσέας δεν νοιώσει οτι κρατά την άκρη στον Μίτο της
Αριάδνης, η μεγάλη αρχή δεν θα γίνει. Για να παλέψουμε πρέπει νάχουμε γη
σταθερή κάτω από τα πόδια μας. Και δεν την έχουμε, ακόμη. Και γι’ αυτήν την γη, την στερεή, την
Ελληνική, την Ρωμαίικη, την ουράνια γίνεται λόγος στο κείμενο αυτό.
Και αυτό που κυρίως
ενδιαφέρει τον γράψαντα είναι οτι το νέο έρχεται. Μια νέα μάχη εφάμιλλη του
Μαραθώνα θα δοθεί. Ας μην παγώσουμε ακίνητοι, αλλά ας προετοιμασθούμε
για την Μεγάλη Μάχη, την νέα, την νικηφόρα. Προετοιμασία βαθειά, αυτό
χρειάζεται. Όμως παρ’ όλα αυτά, αρχίζω ανάστροφα. Και αυτό γίνεται επειδή μας
ενδιαφέρει η ελπίδα, όχι η ψεύτικη. Μας ενδιαφέρει η νικηφόρα έκβαση, όσον
αφορά το σημερινό ιδιόμορφο καθεστώς κατοχής, με τις παλαιές του ρίζες. Όσοι
λοιπόν μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό, ας συμμετάσχουμε ως μαχητές στην νεα
ερχόμενη «Μάχη του Μαραθώνα». Και μάχη με αίσια έκβαση. Αναγνώστη, προσπάθησε
να αφομοιώσεις κάποιες δυσκολίες, ίσως ορολογίας ή παραδοξοτήτων. Δείξε κάποια
υπομονή.
ενδιαφέρει τον γράψαντα είναι οτι το νέο έρχεται. Μια νέα μάχη εφάμιλλη του
Μαραθώνα θα δοθεί. Ας μην παγώσουμε ακίνητοι, αλλά ας προετοιμασθούμε
για την Μεγάλη Μάχη, την νέα, την νικηφόρα. Προετοιμασία βαθειά, αυτό
χρειάζεται. Όμως παρ’ όλα αυτά, αρχίζω ανάστροφα. Και αυτό γίνεται επειδή μας
ενδιαφέρει η ελπίδα, όχι η ψεύτικη. Μας ενδιαφέρει η νικηφόρα έκβαση, όσον
αφορά το σημερινό ιδιόμορφο καθεστώς κατοχής, με τις παλαιές του ρίζες. Όσοι
λοιπόν μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό, ας συμμετάσχουμε ως μαχητές στην νεα
ερχόμενη «Μάχη του Μαραθώνα». Και μάχη με αίσια έκβαση. Αναγνώστη, προσπάθησε
να αφομοιώσεις κάποιες δυσκολίες, ίσως ορολογίας ή παραδοξοτήτων. Δείξε κάποια
υπομονή.
Μύθος και πραγματικότητα
Πρώτα-πρώτα βέβαια η μάχη του
Μαραθώνα δεν είναι μύθος. Δεύτερον, είναι τόσο μεγαλειώδης, ώστε (όχι απλώς) να
την μνημονεύουμε 2500 χρόνια μετά. Τρίτον, η μάχη αυτή δείχνει τις συνθήκες που
οδήγησαν στην δόξα.
Μαραθώνα δεν είναι μύθος. Δεύτερον, είναι τόσο μεγαλειώδης, ώστε (όχι απλώς) να
την μνημονεύουμε 2500 χρόνια μετά. Τρίτον, η μάχη αυτή δείχνει τις συνθήκες που
οδήγησαν στην δόξα.
Η παγκόσμια συννεφιά
οδεύει σε μια παγκόσμια συσκότιση. Η χώρα που παρήγαγε, και παράγει,
γίγαντες του πνεύματος βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Και το χειρότερο, πολλοί
αυτοί που ακόμη γελάνε. Είναι οι οπορτουνιστές, προσκυνημένοι και Μηδήσαντες
νεο-Έλληνες. Αλλά οι πιό πολλοί απλώς έχουν απατηθεί, αργά-αργά αλλά πάντα
μεθοδικά, από τους μάστορες της υποτέλειας.
οδεύει σε μια παγκόσμια συσκότιση. Η χώρα που παρήγαγε, και παράγει,
γίγαντες του πνεύματος βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Και το χειρότερο, πολλοί
αυτοί που ακόμη γελάνε. Είναι οι οπορτουνιστές, προσκυνημένοι και Μηδήσαντες
νεο-Έλληνες. Αλλά οι πιό πολλοί απλώς έχουν απατηθεί, αργά-αργά αλλά πάντα
μεθοδικά, από τους μάστορες της υποτέλειας.
Η μικρή Αθήνα
πολις-κράτος συνέτριψε μια αυτοκρατορία που εφορμά από τα τρία σημεία του
ορίζοντα, και σφίγγει ως τανάλια μία Πόλη. Οι Αθηναίοι, με τους θεούς στην ψυχή
πρώτα, και μετά στην Ακρόπολη, ως ελεύθεροι μαχητές πολίτες-οπλίτες της
Εκκλησίας του Δήμου θριαμβεύουν.
πολις-κράτος συνέτριψε μια αυτοκρατορία που εφορμά από τα τρία σημεία του
ορίζοντα, και σφίγγει ως τανάλια μία Πόλη. Οι Αθηναίοι, με τους θεούς στην ψυχή
πρώτα, και μετά στην Ακρόπολη, ως ελεύθεροι μαχητές πολίτες-οπλίτες της
Εκκλησίας του Δήμου θριαμβεύουν.
Ναί, η μάχη του
Μαραθώνα θα ξαναδοθεί, και η έκβασή της δεδομένη. Αλλοίμονο στους
προσκυνημένους δημαγωγούς του σήμερα. Η ντροπή τους θα είναι συντριπτική.
Μαραθώνα θα ξαναδοθεί, και η έκβασή της δεδομένη. Αλλοίμονο στους
προσκυνημένους δημαγωγούς του σήμερα. Η ντροπή τους θα είναι συντριπτική.
Οι νέοι αντίπαλοι
Από την μια πλευρά οι
ελεύθεροι Έλληνες πολίτες που κρατούν από την μαγιά του Στρατηγού Μακρυγιάννη.
Μαζί και οι πολίτες όλου του κόσμου, που όταν ομιλούν για Δημοκρατία το
εννοούν. Είναι αυτοί που δεν τράφηκαν με τα φλουριά, που σκόρπιζαν «οι Πέρσες».
Ναι, είναι κρυμμένοι οι πολίτες αυτοί, διότι ακόμη έχουν πέραση, δυστυχώς τα
ψεύτικα φλουριά. Αλλά πώς να ονοματίσεις ποιοί είναι οι νέοι «Πέρσες»;
Θα αγοράσουν πολλοί, πολλούς τόνους Ισπανικό κερί για να κλείσουν τα αυτιά
τους. Διότι στην σκοτεινή ψυχή τους ταυτίσανε την δύναμη με την αλήθεια.
Ανίκανοι να ξεχωρίσουν τη απολυταρχία από την Δημοκρατία, την υποκρισία από την
ευθύτητα, το κέρδος των πολλών από το ίδιο συμφέρον. Ναί, είναι αυτοί που
τρέξαν στους χρυσοφόρους Μήδους Πρώτοι, και Δεύτεροι, και Τρίτοι. Είναι
αυτοί που δεν έβλεπαν το καθαρό χρυσάφι που το ποδοπατούσαν για να ονομαστούν
Ευρωπαίοι. Ανίκανοι να προσθέσουν πια ένα και ένα, να ξεχωρίσουν το φως από
το σκοτάδι. Ανίκανοι να ξεχωρίσουν, όχι τον έρποντα, αλλά τον πασιφανή
Ευρωπαϊκό φασισμό της λεγομένης Ε.Ε.
ελεύθεροι Έλληνες πολίτες που κρατούν από την μαγιά του Στρατηγού Μακρυγιάννη.
Μαζί και οι πολίτες όλου του κόσμου, που όταν ομιλούν για Δημοκρατία το
εννοούν. Είναι αυτοί που δεν τράφηκαν με τα φλουριά, που σκόρπιζαν «οι Πέρσες».
Ναι, είναι κρυμμένοι οι πολίτες αυτοί, διότι ακόμη έχουν πέραση, δυστυχώς τα
ψεύτικα φλουριά. Αλλά πώς να ονοματίσεις ποιοί είναι οι νέοι «Πέρσες»;
Θα αγοράσουν πολλοί, πολλούς τόνους Ισπανικό κερί για να κλείσουν τα αυτιά
τους. Διότι στην σκοτεινή ψυχή τους ταυτίσανε την δύναμη με την αλήθεια.
Ανίκανοι να ξεχωρίσουν τη απολυταρχία από την Δημοκρατία, την υποκρισία από την
ευθύτητα, το κέρδος των πολλών από το ίδιο συμφέρον. Ναί, είναι αυτοί που
τρέξαν στους χρυσοφόρους Μήδους Πρώτοι, και Δεύτεροι, και Τρίτοι. Είναι
αυτοί που δεν έβλεπαν το καθαρό χρυσάφι που το ποδοπατούσαν για να ονομαστούν
Ευρωπαίοι. Ανίκανοι να προσθέσουν πια ένα και ένα, να ξεχωρίσουν το φως από
το σκοτάδι. Ανίκανοι να ξεχωρίσουν, όχι τον έρποντα, αλλά τον πασιφανή
Ευρωπαϊκό φασισμό της λεγομένης Ε.Ε.
Ορεγόσασταν, λοιπόν,
τον ανύπαρκτο πλούτο των δήθεν Ευρωπαίων. Ποιά, λοιπόν, η δημοκρατία της «Ενωμένης
Ευρώπης»; Αν αντέχεις ας το αναλύσουμε, πολύ συνοπτικά-σχηματικά. Γιατί
Πέρσες είναι οι «Ευρωπαίοι», και πρώτοι Μηδήσαντες αυτοί που σας εισήγαγαν
πρώτοι στην Ε.Ε, περιφρονούντες ότι το Ρωμαίικο Φιλότιμο έκτισε
επί αιώνες. Ναί, τότε, παλαιά, υπήρχαν περισσότεροι τίμιοι
φτωχοί, και κάποιοι τίμιοι κλέφτες (κατά τον προφήτη Ντοστογιέφκυ). Αλλά αυτοί,
οι δήθεν ηγέτες σου, οδήγησαν τον λαό σου σαν πρόβατα στο στόμα του λύκου.
Ποιός είναι ο λύκος; Μα, είναι ο Αλάθητος Ευρωπαίος άνθρωπος βέβαια. Είναι αυτός
που διακήρυξε τον «θάνατο του Θεού», διότι απλά, πέθανε η ψυχή του, και έκτισε
τον πολιτισμό του στην στρατιωτική πειθαρχία και «τάξη». Είναι αυτός που
ίππευσε πάνω στο άτι της λογικής, και από εργαλείο την κατέστησε αφέντη του.
τον ανύπαρκτο πλούτο των δήθεν Ευρωπαίων. Ποιά, λοιπόν, η δημοκρατία της «Ενωμένης
Ευρώπης»; Αν αντέχεις ας το αναλύσουμε, πολύ συνοπτικά-σχηματικά. Γιατί
Πέρσες είναι οι «Ευρωπαίοι», και πρώτοι Μηδήσαντες αυτοί που σας εισήγαγαν
πρώτοι στην Ε.Ε, περιφρονούντες ότι το Ρωμαίικο Φιλότιμο έκτισε
επί αιώνες. Ναί, τότε, παλαιά, υπήρχαν περισσότεροι τίμιοι
φτωχοί, και κάποιοι τίμιοι κλέφτες (κατά τον προφήτη Ντοστογιέφκυ). Αλλά αυτοί,
οι δήθεν ηγέτες σου, οδήγησαν τον λαό σου σαν πρόβατα στο στόμα του λύκου.
Ποιός είναι ο λύκος; Μα, είναι ο Αλάθητος Ευρωπαίος άνθρωπος βέβαια. Είναι αυτός
που διακήρυξε τον «θάνατο του Θεού», διότι απλά, πέθανε η ψυχή του, και έκτισε
τον πολιτισμό του στην στρατιωτική πειθαρχία και «τάξη». Είναι αυτός που
ίππευσε πάνω στο άτι της λογικής, και από εργαλείο την κατέστησε αφέντη του.
Ο σημερινός Ευρωπαίος είναι
αυτός που ονομάζει τον πλούτο του γείτονά του (Γερμανοί), δικό του έλλειμα
(Γαλλία), δια στόματος υπουργών. Είναι αυτός που απειλεί με πυρηνική ισοπέδωση
(Γάλλοι) τους δήθεν φίλους τους (Γερμανούς), ως παντοδύναμους, υποτίθεται,
οικονομικά. Ο Έλληνας ξέρει καλά, χωρίς πολλές αναλύσεις, οτι αυτός είναι ο
άξονας της Ευρωπαικής άμαξας. Είναι αυτοί που δανείζουν στους φίλους τους
με 5 και 7%, ενώ αυτοί δανείζονται με 3 και 1%. Ναί, δεν είναι υποκρισία να
πουλάς υποβρύχια και αεροπλάνα στους εταίρους σου (Ελλάδα), για να
αντιμετωπίσουν άλλους φίλους σου (Τουρκία). Και μετά πουλάς τα ίδια υποβύχια
στους τελευταίους για να αντιμετωπίσουν τους προ-τελευταίους. Αυτες οι
δολιχοδρομίες δείχνουν την ψυχή τους, και το ποιόν της εγγύησης που προσφέρουν.
Και αυτά ακούστηκαν και στην Ευρωβουλή δια στόματος του Ευρωβουλευτή Daniel
Cohn Bendit (video στο Youtube). Μόνο εμείς δεν εννοούμε
οτι το αξίωμα που θεμελίωσαν, αυτοί, την ισχύ τους είναι «πτώχευε τους άλλους,
και πλουτίζεις εσύ».
αυτός που ονομάζει τον πλούτο του γείτονά του (Γερμανοί), δικό του έλλειμα
(Γαλλία), δια στόματος υπουργών. Είναι αυτός που απειλεί με πυρηνική ισοπέδωση
(Γάλλοι) τους δήθεν φίλους τους (Γερμανούς), ως παντοδύναμους, υποτίθεται,
οικονομικά. Ο Έλληνας ξέρει καλά, χωρίς πολλές αναλύσεις, οτι αυτός είναι ο
άξονας της Ευρωπαικής άμαξας. Είναι αυτοί που δανείζουν στους φίλους τους
με 5 και 7%, ενώ αυτοί δανείζονται με 3 και 1%. Ναί, δεν είναι υποκρισία να
πουλάς υποβρύχια και αεροπλάνα στους εταίρους σου (Ελλάδα), για να
αντιμετωπίσουν άλλους φίλους σου (Τουρκία). Και μετά πουλάς τα ίδια υποβύχια
στους τελευταίους για να αντιμετωπίσουν τους προ-τελευταίους. Αυτες οι
δολιχοδρομίες δείχνουν την ψυχή τους, και το ποιόν της εγγύησης που προσφέρουν.
Και αυτά ακούστηκαν και στην Ευρωβουλή δια στόματος του Ευρωβουλευτή Daniel
Cohn Bendit (video στο Youtube). Μόνο εμείς δεν εννοούμε
οτι το αξίωμα που θεμελίωσαν, αυτοί, την ισχύ τους είναι «πτώχευε τους άλλους,
και πλουτίζεις εσύ».
Όλη η Ευρωπαική
φιλοσοφία του Καντ, ούτε φλυαρία είναι μπρος στην αρχαία και την νεα σοφία των
Ρωμιών, μπρος στην φιλόσοφη προσευχή μιας Μικρασιάτισσας γιαγιάς. Αυτοί
θριαμβογιορτάζουν την αρπαγή του ξένου πλούτου ως πολιτικό σύστημα
(Γαλλική επανάσταση). Είναι αυτοί που ανήγαγαν σε ύψιστη τέχνη την υποκριτική
ευγένεια. Δεν είναι ένας, αλλά χιλιάδες χιλιάδων οι Εκτελεστές της δήθεν
Νόμιμης τάξης. Ο Γερμανός καταδίδει τον γείτονά του για καθημερινά ανούσια
ζητήματα: Πρέπει να τηρηθεί η τάξη. Ιδου, λοιπόν, πολιτισμός καταδοτών.
Οταν οι Γερμανοί καίνε στους φούρνους του χωριού του Χορτιάτη 149 κατοίκους, με
την συνοδία βιολιού, Τι δείχνει αυτό; Ο τρόπος τους σκοτώνει, φίλοι. Την
νοοτροπία αυτή παρήγαγε η παιδεία τους, και η ακατάπαυστη βίωση του μηδενισμού
τους. Είναι αυτή η δήθεν τάξη που παγώνει κάθε διανθρώπινη σχέση. Ο κλέφτης
έχει προσωπικότητα, έστω και διεστραμένη, αυτοί είναι παντελώς αναίσθητοι.
Υπερκαυχόμενοι για τις Μερσεντές τους, και τα F-16 κάποιοι φίλοι τους. Οι
πρώτοι περιφρονητές των πτωχών. Και αυτούς προσέγγισαν οι πτωχότεροι (υλικά)
Έλληνες. Τρομάρα μας.
φιλοσοφία του Καντ, ούτε φλυαρία είναι μπρος στην αρχαία και την νεα σοφία των
Ρωμιών, μπρος στην φιλόσοφη προσευχή μιας Μικρασιάτισσας γιαγιάς. Αυτοί
θριαμβογιορτάζουν την αρπαγή του ξένου πλούτου ως πολιτικό σύστημα
(Γαλλική επανάσταση). Είναι αυτοί που ανήγαγαν σε ύψιστη τέχνη την υποκριτική
ευγένεια. Δεν είναι ένας, αλλά χιλιάδες χιλιάδων οι Εκτελεστές της δήθεν
Νόμιμης τάξης. Ο Γερμανός καταδίδει τον γείτονά του για καθημερινά ανούσια
ζητήματα: Πρέπει να τηρηθεί η τάξη. Ιδου, λοιπόν, πολιτισμός καταδοτών.
Οταν οι Γερμανοί καίνε στους φούρνους του χωριού του Χορτιάτη 149 κατοίκους, με
την συνοδία βιολιού, Τι δείχνει αυτό; Ο τρόπος τους σκοτώνει, φίλοι. Την
νοοτροπία αυτή παρήγαγε η παιδεία τους, και η ακατάπαυστη βίωση του μηδενισμού
τους. Είναι αυτή η δήθεν τάξη που παγώνει κάθε διανθρώπινη σχέση. Ο κλέφτης
έχει προσωπικότητα, έστω και διεστραμένη, αυτοί είναι παντελώς αναίσθητοι.
Υπερκαυχόμενοι για τις Μερσεντές τους, και τα F-16 κάποιοι φίλοι τους. Οι
πρώτοι περιφρονητές των πτωχών. Και αυτούς προσέγγισαν οι πτωχότεροι (υλικά)
Έλληνες. Τρομάρα μας.
Τι να την κάνεις την
άδοξη κεφαλή σου; Τον σταυρωμένο Πατριάρχη σου στην Κωνσταντινούπολη; Αλλού η
δόξα. Βερσαλίες, Βερολίνο και Λονδίνο, που έχουν κατατροπώσει πλήρως την απειλή
των πυρηνικών και χημικών του Σαντάμ, που έχουν γκρεμίσει τις γέφυρες και τα
υδραγωγεία του Βελιγραδίου. Να, η αρετή! Η δύναμη είναι η μόνη αρετή τους! Και
έτσι θα βαδίσουν προς την νεα «Μάχη του Μαραθώνα». Ολοι μαζί, δήθεν ενωμένοι.
Αλλά στο τέλος αλληλοσφαγμένοι. Αυτοί.
άδοξη κεφαλή σου; Τον σταυρωμένο Πατριάρχη σου στην Κωνσταντινούπολη; Αλλού η
δόξα. Βερσαλίες, Βερολίνο και Λονδίνο, που έχουν κατατροπώσει πλήρως την απειλή
των πυρηνικών και χημικών του Σαντάμ, που έχουν γκρεμίσει τις γέφυρες και τα
υδραγωγεία του Βελιγραδίου. Να, η αρετή! Η δύναμη είναι η μόνη αρετή τους! Και
έτσι θα βαδίσουν προς την νεα «Μάχη του Μαραθώνα». Ολοι μαζί, δήθεν ενωμένοι.
Αλλά στο τέλος αλληλοσφαγμένοι. Αυτοί.
Ναί η υποκρισία
είναι πιό κάτω απ’ το κάτω. Όλη η Ε.Ε είναι ένας καλοστημένος Μηχανισμός
Απάτης. Κι’ αν υποθετικά οι Έλληνες ήταν άψογοι Γάλλοι, η Ελληνική οικονομία θα
ήταν πάλι ελλειματική. Στο σημείο αυτό μας έφεραν στο επίπεδό τους, διότι
η απάτη ειναι ενδοσυστημική. Η Ε.Ε. είναι μια στημένη Κερδοσκοπική Μηχανή
από κατασκευής, εξ’ ορισμού. Κάθε μέρα που θα περνά, ολοένα η μάσκα της
Ευρώπης θα πέφτει. Σ’ εμάς τους Έλληνες έλαχε το οδυνηρό
προνόμοιο της αποκάλυψης αυτής. Είμαστε η μόνη χώρα ικανή να αντιπαλέψει τον
νεο-φασισμό της Ευρώπης. Και το ξέρουμε, οι Έλληνες έκαναν την αρχή της
αντίστασης του 40.
είναι πιό κάτω απ’ το κάτω. Όλη η Ε.Ε είναι ένας καλοστημένος Μηχανισμός
Απάτης. Κι’ αν υποθετικά οι Έλληνες ήταν άψογοι Γάλλοι, η Ελληνική οικονομία θα
ήταν πάλι ελλειματική. Στο σημείο αυτό μας έφεραν στο επίπεδό τους, διότι
η απάτη ειναι ενδοσυστημική. Η Ε.Ε. είναι μια στημένη Κερδοσκοπική Μηχανή
από κατασκευής, εξ’ ορισμού. Κάθε μέρα που θα περνά, ολοένα η μάσκα της
Ευρώπης θα πέφτει. Σ’ εμάς τους Έλληνες έλαχε το οδυνηρό
προνόμοιο της αποκάλυψης αυτής. Είμαστε η μόνη χώρα ικανή να αντιπαλέψει τον
νεο-φασισμό της Ευρώπης. Και το ξέρουμε, οι Έλληνες έκαναν την αρχή της
αντίστασης του 40.
Οι μεγάλοι
παίκτες της παγκόσμιας υποκρισίας είναι ευθυγραμμισμένοι με τους νόμους της
απάτης, που ονόμασαν δικαιοσύνη. Έτσι λοιπόν ο αδύναμος, κατ’ αυτούς πρέπει να
σηκώσει μεγαλύτερα βάρη. Θαυμάστε παγκόσμια δικαιοσύνη. Ο αδύνατος θα
δανείζεται με μεγαλύτερο τόκο. Είναι οι νόμοι των αδίστακτων, για να φτιάξουν
τον κόσμο προτεκτοράτα, εκτελεστικά όργανα. Το χειρότερο, συνεχίζουν να
πιστεύουν οτι, μόνο αυτοί, και σε αντίθεση με μας, είναι οι μόνοι καθαροί.
Εμεις οι διεφθαρμένοι. Αυτοί βέβαια, και κατασκευάζουν, και ονοματίζουν τους
υποψήφιους διεφθαρμένους! Απίθανο; Μα τι λέτε; Εδώ ο Ιησουήτης
Ιεροεξεταστής «του Ντοστογιέφσκυ» σώζει τον Χριστό από τα λάθη του. Ναι, η
Ρωμαίικη παράδοση λεει «Μη είπης τον Θεό Δίκαιο». Δίκαιοι είναι μόνο αυτοί,
διότι ορίζουν οι ίδιοι καί το περιεχόμενο που θέλουν, τελείως «δημοκρατικά».
Σήμερα ο Έλληνας πετάγεται έξω από τα Νοσοκομεία του, και ταυτόχρονα
επιδοτούνται τα αυτοκίνητα αυτών, κατ’ εντολή τους φυσικά. Η Ε.Ε. είναι ο
καλοστημένος μηχανισμός πτώχευσης χωρών.
παίκτες της παγκόσμιας υποκρισίας είναι ευθυγραμμισμένοι με τους νόμους της
απάτης, που ονόμασαν δικαιοσύνη. Έτσι λοιπόν ο αδύναμος, κατ’ αυτούς πρέπει να
σηκώσει μεγαλύτερα βάρη. Θαυμάστε παγκόσμια δικαιοσύνη. Ο αδύνατος θα
δανείζεται με μεγαλύτερο τόκο. Είναι οι νόμοι των αδίστακτων, για να φτιάξουν
τον κόσμο προτεκτοράτα, εκτελεστικά όργανα. Το χειρότερο, συνεχίζουν να
πιστεύουν οτι, μόνο αυτοί, και σε αντίθεση με μας, είναι οι μόνοι καθαροί.
Εμεις οι διεφθαρμένοι. Αυτοί βέβαια, και κατασκευάζουν, και ονοματίζουν τους
υποψήφιους διεφθαρμένους! Απίθανο; Μα τι λέτε; Εδώ ο Ιησουήτης
Ιεροεξεταστής «του Ντοστογιέφσκυ» σώζει τον Χριστό από τα λάθη του. Ναι, η
Ρωμαίικη παράδοση λεει «Μη είπης τον Θεό Δίκαιο». Δίκαιοι είναι μόνο αυτοί,
διότι ορίζουν οι ίδιοι καί το περιεχόμενο που θέλουν, τελείως «δημοκρατικά».
Σήμερα ο Έλληνας πετάγεται έξω από τα Νοσοκομεία του, και ταυτόχρονα
επιδοτούνται τα αυτοκίνητα αυτών, κατ’ εντολή τους φυσικά. Η Ε.Ε. είναι ο
καλοστημένος μηχανισμός πτώχευσης χωρών.
Δυό λόγια στο ίδιο
μείζων θέμα. Οι διαπροσωπικές σχέσεις από την φύση τους δημιουργούν ένα
πολυπλοκο-χαοτικό σύστημα, αυτό που έστησαν οι Ρωμιοί με κέντρο την
Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι η προσέγγιση στην αλήθεια, ενώ το ίδιο σύστημα η
Γερμανική νοοτροπία, της δήθεν απόλυτης τάξης, το θεωρεί ντροπή, ρουσφέτι. Οι
Γερμανοί (τόκανε ήδη ο δικός τους Μαρξ) εγκαλούν το Θεό, διότι επιχορηγεί τον
«ανάξιο» ταπεινό, αναβιβάζοντάς τον στον ουρανό. Και ο Θεός ακόμη τους φαίνεται
ρουσφετολόγος. Πόσο μάλλον οι Άγιοι, ως μεσίτες ανθρώπων. Ουαί υποκριτές! Εάν
καθ’ υπόθεση η Ελλάδα αποδειχθεί έχουσα υπερπλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων,
εσείς πρώτοι θα πλέκετε ωδές προς την αιώνια
Ελληνική Αρετή. Αλλά, τότε θα είστε μεθυσμένοι από την οσμή του πετρελαίου.
Διότι, η ψυχή της ψυχής σας έχει καταντήσει νάναι το χρηματιστήριο. Ουαί
υποκριτες!
μείζων θέμα. Οι διαπροσωπικές σχέσεις από την φύση τους δημιουργούν ένα
πολυπλοκο-χαοτικό σύστημα, αυτό που έστησαν οι Ρωμιοί με κέντρο την
Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι η προσέγγιση στην αλήθεια, ενώ το ίδιο σύστημα η
Γερμανική νοοτροπία, της δήθεν απόλυτης τάξης, το θεωρεί ντροπή, ρουσφέτι. Οι
Γερμανοί (τόκανε ήδη ο δικός τους Μαρξ) εγκαλούν το Θεό, διότι επιχορηγεί τον
«ανάξιο» ταπεινό, αναβιβάζοντάς τον στον ουρανό. Και ο Θεός ακόμη τους φαίνεται
ρουσφετολόγος. Πόσο μάλλον οι Άγιοι, ως μεσίτες ανθρώπων. Ουαί υποκριτές! Εάν
καθ’ υπόθεση η Ελλάδα αποδειχθεί έχουσα υπερπλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων,
εσείς πρώτοι θα πλέκετε ωδές προς την αιώνια
Ελληνική Αρετή. Αλλά, τότε θα είστε μεθυσμένοι από την οσμή του πετρελαίου.
Διότι, η ψυχή της ψυχής σας έχει καταντήσει νάναι το χρηματιστήριο. Ουαί
υποκριτες!
Η
Πέμπτη Σταυροφορία
Πέμπτη Σταυροφορία
Και ότι δεν κατόρθωσαν
οι Βαυαροί του Όθωνα, φαίνεται να έχει επιτευχθεί στις μέρες μας. Ποιός
πτωχευμένος νεο-Έλληνας θα καταδεχόταν, πιά, να διαβάσει την «Πονεμένη
Ρωμιοσύνη» του Φώτη Κόντογλου; Το δικό μας Ευαγγέλιο εκφωνείται στις Βρυξέλλες.
Έχετε μια Ε.Ε αληθινό φάντασμα: Ο Προεδρεύων αυτής, η απόλυτη μαριονέτα, είναι
επίτηδες διαλεγμένος Βέλγος, διότι ως είπε ο Βρετανός Ευρωβουλευτής Nigel
Farage το Βέλγιο είναι “pretty much a non-country”(video στο Youtube). Οι κύριοι παίχτες
καλύπτουν, προς το παρόν, το πρόσωπό τους, κατά τον Αισώπειο Μύθο. Ποιός
είναι αληθινά ο μεγαλύτερος εχθρός των γραφειοκρατών και Κομισαρίων των
Βρυξελών; Φυσικά οι λαοί των κρατών-μελών τους. Είδατε κανένα Γάλλο-Γερμανό
να ψηφίζει για τα μέγιστα θέματα της Ε.Ε; Για παράδειγμα την είσοδο της
Τουρκίας στην Ε.Ε;
οι Βαυαροί του Όθωνα, φαίνεται να έχει επιτευχθεί στις μέρες μας. Ποιός
πτωχευμένος νεο-Έλληνας θα καταδεχόταν, πιά, να διαβάσει την «Πονεμένη
Ρωμιοσύνη» του Φώτη Κόντογλου; Το δικό μας Ευαγγέλιο εκφωνείται στις Βρυξέλλες.
Έχετε μια Ε.Ε αληθινό φάντασμα: Ο Προεδρεύων αυτής, η απόλυτη μαριονέτα, είναι
επίτηδες διαλεγμένος Βέλγος, διότι ως είπε ο Βρετανός Ευρωβουλευτής Nigel
Farage το Βέλγιο είναι “pretty much a non-country”(video στο Youtube). Οι κύριοι παίχτες
καλύπτουν, προς το παρόν, το πρόσωπό τους, κατά τον Αισώπειο Μύθο. Ποιός
είναι αληθινά ο μεγαλύτερος εχθρός των γραφειοκρατών και Κομισαρίων των
Βρυξελών; Φυσικά οι λαοί των κρατών-μελών τους. Είδατε κανένα Γάλλο-Γερμανό
να ψηφίζει για τα μέγιστα θέματα της Ε.Ε; Για παράδειγμα την είσοδο της
Τουρκίας στην Ε.Ε;
Οι άνθρωποι αυτοί
γεννήθηκαν σταυροφόροι. Ήταν και είναι οι λαφυραγωγοί της οικουμένης. Αλλά η
κάθοδός τους στο Αιγαίο, ως μπούμερανγκ, θα σημάνει τον αλληλοσπαραγμό τους.
Πώς να μοιράσουν ξένο πλούτο;
γεννήθηκαν σταυροφόροι. Ήταν και είναι οι λαφυραγωγοί της οικουμένης. Αλλά η
κάθοδός τους στο Αιγαίο, ως μπούμερανγκ, θα σημάνει τον αλληλοσπαραγμό τους.
Πώς να μοιράσουν ξένο πλούτο;
Ας κτίσουμε,
λοιπόν, ξανά την Ρωμανία. Η «Μάχη του Μαραθώνα» θάχει σαφή έκβαση. Άπειρη ντροπή σ’
αυτούς που υπούργησαν τη σημερινή υποτέλεια. Δόξα σ’ αυτούς που θα
συμπαραταχθούν για να ξαναγεννηθεί η νεα Ρωμιοσύνη, χωρίς και μακρυά από τις
πλεκτάνες της Ε.Ε. Έξω από την φάκα των τεχνοκρατών των Βρυξελών. Ο ευσεβής
Ρωμιός θα ξαναγίνει Πολίτης, προσκυνητής στην αιώνια εκκλησία του. Θα ξαναδεί
την βαθειά του ευσέβεια να ενσαρκώνεται στο «Νέο αυτοκράτορα», όμοιο μ’ εκείνον
στα ψηφιδωτά της Αγια-Σοφιάς.
λοιπόν, ξανά την Ρωμανία. Η «Μάχη του Μαραθώνα» θάχει σαφή έκβαση. Άπειρη ντροπή σ’
αυτούς που υπούργησαν τη σημερινή υποτέλεια. Δόξα σ’ αυτούς που θα
συμπαραταχθούν για να ξαναγεννηθεί η νεα Ρωμιοσύνη, χωρίς και μακρυά από τις
πλεκτάνες της Ε.Ε. Έξω από την φάκα των τεχνοκρατών των Βρυξελών. Ο ευσεβής
Ρωμιός θα ξαναγίνει Πολίτης, προσκυνητής στην αιώνια εκκλησία του. Θα ξαναδεί
την βαθειά του ευσέβεια να ενσαρκώνεται στο «Νέο αυτοκράτορα», όμοιο μ’ εκείνον
στα ψηφιδωτά της Αγια-Σοφιάς.
Όμως πρέπει να
μνημονεύσουμε, σύντομα, ισως τα πιό ακτύπητα παραδείγματα αλλοτρίωσης της
συνείδησης των νεο-Ελλήνων. Η καταστροφή έχει συντελεσθεί συστηματικά, και
όχι μόνο από πολιτικούς βέβαια. Η παιδεία είναι η ρίζα και το παράδειγμα
της δια βίου συσκότισης της νέας γενιάς.
μνημονεύσουμε, σύντομα, ισως τα πιό ακτύπητα παραδείγματα αλλοτρίωσης της
συνείδησης των νεο-Ελλήνων. Η καταστροφή έχει συντελεσθεί συστηματικά, και
όχι μόνο από πολιτικούς βέβαια. Η παιδεία είναι η ρίζα και το παράδειγμα
της δια βίου συσκότισης της νέας γενιάς.
Τρία παραδείγματα βραδείας υποτέλειας
Θαυμάστε τα δύο εγχειρίδια ιστορίας Γυμνασίου-Λυκείου
α]. Βιβλίο ιστορίας Β' Γυμνασίου.
Η Ευρώπη στούς νεότερους
χρόνους (1454-1821). Σελίδες 24 (108-132). Για την ίδια περίοδο
στην Ανατολή: Σελίδες 6! (133-139).
χρόνους (1454-1821). Σελίδες 24 (108-132). Για την ίδια περίοδο
στην Ανατολή: Σελίδες 6! (133-139).
Μην θαυμάζετε την ανάστροφη αναλογία.
Μπροστά στην δική μας
ιστορία κλείνουν το στόμα από ντροπή. Έχουν να προσφέρουν ψυχία στους αιώνες
της αντίστασης επί Τουρκοκρατίας, στο εργαστήριο εκείνο που παρήγαγε ατόφιο
χρυσάφι, αληθινές προσωπικότητες, αδούλωτους πολίτες, ανδρειότερους ανδρείων. Οι
σημερινοί ραγιάδες ονομάζουν έτσι, εκείνους που πάντοτε στάθηκαν όρθιοι.
Έτσι λοιπόν ασχολούμαστε με δευτερεύοντα θέματα, όπως τις αποικιοκρατικές
καταληστεύσεις της Δύσης, τις θρησκευτικές σφαγές μεταξύ Καθολικών και
Διαμαρτυρομένων. Θαυμάζουμε το χαμόγελο της Μόνα Λίζα. Τι να την κάνεις την
μεγαλειώδη σοβαρότητα των αγιογραφιών της τουροκρατίας;
Μπροστά στην δική μας
ιστορία κλείνουν το στόμα από ντροπή. Έχουν να προσφέρουν ψυχία στους αιώνες
της αντίστασης επί Τουρκοκρατίας, στο εργαστήριο εκείνο που παρήγαγε ατόφιο
χρυσάφι, αληθινές προσωπικότητες, αδούλωτους πολίτες, ανδρειότερους ανδρείων. Οι
σημερινοί ραγιάδες ονομάζουν έτσι, εκείνους που πάντοτε στάθηκαν όρθιοι.
Έτσι λοιπόν ασχολούμαστε με δευτερεύοντα θέματα, όπως τις αποικιοκρατικές
καταληστεύσεις της Δύσης, τις θρησκευτικές σφαγές μεταξύ Καθολικών και
Διαμαρτυρομένων. Θαυμάζουμε το χαμόγελο της Μόνα Λίζα. Τι να την κάνεις την
μεγαλειώδη σοβαρότητα των αγιογραφιών της τουροκρατίας;
β]. Βιβλίο ιστορίας Β' Λυκείου.
Για την ίδια περόδο 1453-1821. Δύση,
σελιδες 62. Ανατολή, σελίδες 26. Ναί πρέπει να μάθει ο μαθητης από την
ιστορία οτι ο Φαρενάιτ, Κέλσιος και Ρεωμύρ κατασκεύασαν το πρώτο θερμόμετρο. Εν
προκειμένω, μάλλον, ανούσιες λεπτομέρειες. Τι να γράψουν οι παντελώς
κακόμοιροι, και πιό αντιφασιστικό πνεύμα να μεταδόσουν
στα παιδιά μας, όταν ντρέπονται ή αγνοόυν να προβάλλουν την πιο Αντιστασιακή
Βίβλο της Τουρκοκρατίας; Το βιβλίο των νεο-Μαρτύρων του Αγίου Νικοδήμου του
Αγιορείτου (1794). Αυτοί σφάζουν τους σφαγιασθέντες. Ιδού οι ιστορικοί της
πλάνης.
σελιδες 62. Ανατολή, σελίδες 26. Ναί πρέπει να μάθει ο μαθητης από την
ιστορία οτι ο Φαρενάιτ, Κέλσιος και Ρεωμύρ κατασκεύασαν το πρώτο θερμόμετρο. Εν
προκειμένω, μάλλον, ανούσιες λεπτομέρειες. Τι να γράψουν οι παντελώς
κακόμοιροι, και πιό αντιφασιστικό πνεύμα να μεταδόσουν
στα παιδιά μας, όταν ντρέπονται ή αγνοόυν να προβάλλουν την πιο Αντιστασιακή
Βίβλο της Τουρκοκρατίας; Το βιβλίο των νεο-Μαρτύρων του Αγίου Νικοδήμου του
Αγιορείτου (1794). Αυτοί σφάζουν τους σφαγιασθέντες. Ιδού οι ιστορικοί της
πλάνης.
γ]. Κάτι για τη Ελληνική γλώσσα.
Αν θεωρήσουμε ως κύριο φιλολογικό
Γερμανικό έργο την μετάφραση της Αγίας Γραφής (Λούθηρος, ~1500 μ.χ.), και ως
κύριο φιλολογικό Ελληνικό έργο τα Ομηρικά Έπη (~800 π.χ.), μετράτε τους αιώνες
της διαφοράς. Νεοζηλανδοί μαθαίνουν Ελληνικά για να μελετούν Αρχαία και
Πατερική γραμματεία στο Προτότυπο. Βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τέτοια
παγκόσμια κληρονομιά, και προτείνοντας επίσημη θεσμοθέτηση της Αγγλικής
γλώσσης, εν Ελλάδι, ίσως, αυτό σας παρέχει το πλεονέκτημα να γίνεται
υπουργός παιδείας! Τόση αυτο-απαξίωση. Ο γερμανός «θετικός επιστήμονας»
Heinrich Rudolf Hertz
(1894) διάβαζε Όμηρο στο πρωτότυπο. Βλέπετε πολλοί δικοί μας, κατά περίπτωση
ενεργούν, πιο Γερμανικά από τους Γερμανούς!
Γερμανικό έργο την μετάφραση της Αγίας Γραφής (Λούθηρος, ~1500 μ.χ.), και ως
κύριο φιλολογικό Ελληνικό έργο τα Ομηρικά Έπη (~800 π.χ.), μετράτε τους αιώνες
της διαφοράς. Νεοζηλανδοί μαθαίνουν Ελληνικά για να μελετούν Αρχαία και
Πατερική γραμματεία στο Προτότυπο. Βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τέτοια
παγκόσμια κληρονομιά, και προτείνοντας επίσημη θεσμοθέτηση της Αγγλικής
γλώσσης, εν Ελλάδι, ίσως, αυτό σας παρέχει το πλεονέκτημα να γίνεται
υπουργός παιδείας! Τόση αυτο-απαξίωση. Ο γερμανός «θετικός επιστήμονας»
Heinrich Rudolf Hertz
(1894) διάβαζε Όμηρο στο πρωτότυπο. Βλέπετε πολλοί δικοί μας, κατά περίπτωση
ενεργούν, πιο Γερμανικά από τους Γερμανούς!
Τι μένει όταν χάσεις το όνομά σου;
Δεν μας παίρνουν μόνο κάποιοι το
όνομα Μακεδονία. Πριν απ’ αυτό δεχθήκαμε κάτι χειρότερο. Σαν να λησμονήσαμε οτι
εμείς είμασταν η «Ανατολική Κωνσταντίνεια Αυτοκρατορία» και δεχθήκαμε τον όρο
του «Βυζαντινού». Πώς να ανεκτεί η Δυτική Ευρώπη οτι η νέα Ρώμη, η «νέα
Δύναμη», το νέο κέντρο του κόσμου μετατοπίστηκε στην Ανατολή; Εστι άρχισε η
αιώνια έχθρα και η εκστρατεία κατασυκοφάντησης της δικής μας ιστορίας. Αφήσαμε
τον όρο «Holy Roman Empire» στα Γερμανικά φύλλα, που δεν ήταν κάν
Ρωμαίοι, και δεχθήκαμε τον όρο του «Βυζαντινού»,
από τον και κατ’ όνομα Λύκο Γερμανό Hieronymus Wolf (1557), που γράφει το
«Corpus Historiae
Byzantinae». Έτσι οι πεφωτισμένοι Ευρωπαίοι του σήμερα κολακεύονται στην
απάτη του χθες. Οι Σταυροφορίες τους κτύπησαν Ανεπανόρθωτα την Ανατολική
Αυτοκρατορία. Τι γράφουν τα δικά μας εγχειρίδια; Ας σβήσουμε, δια παντός
πιά, την λέξη Βυζαντινός από το λεξιλόγιό μας, όπως σωστά πρότεινε φίλος.
όνομα Μακεδονία. Πριν απ’ αυτό δεχθήκαμε κάτι χειρότερο. Σαν να λησμονήσαμε οτι
εμείς είμασταν η «Ανατολική Κωνσταντίνεια Αυτοκρατορία» και δεχθήκαμε τον όρο
του «Βυζαντινού». Πώς να ανεκτεί η Δυτική Ευρώπη οτι η νέα Ρώμη, η «νέα
Δύναμη», το νέο κέντρο του κόσμου μετατοπίστηκε στην Ανατολή; Εστι άρχισε η
αιώνια έχθρα και η εκστρατεία κατασυκοφάντησης της δικής μας ιστορίας. Αφήσαμε
τον όρο «Holy Roman Empire» στα Γερμανικά φύλλα, που δεν ήταν κάν
Ρωμαίοι, και δεχθήκαμε τον όρο του «Βυζαντινού»,
από τον και κατ’ όνομα Λύκο Γερμανό Hieronymus Wolf (1557), που γράφει το
«Corpus Historiae
Byzantinae». Έτσι οι πεφωτισμένοι Ευρωπαίοι του σήμερα κολακεύονται στην
απάτη του χθες. Οι Σταυροφορίες τους κτύπησαν Ανεπανόρθωτα την Ανατολική
Αυτοκρατορία. Τι γράφουν τα δικά μας εγχειρίδια; Ας σβήσουμε, δια παντός
πιά, την λέξη Βυζαντινός από το λεξιλόγιό μας, όπως σωστά πρότεινε φίλος.
Επενδύσαμε οι αφελείς
πάνω στην λυκοφιλία άλλων. Η Αλσατία-Στρασβούργο έφθασε ν’αλλάζει χέρια κάθε 25
χρόνια. Σπουδάσατε την σημερινή νευρικότητά τους στα παρασκήνια. Αλλά αυτά δεν
θέλουν σπουδασμένους τεχνοκράτες, αυτοί ποτέ δεν βλέπουν παρά την σκοπιμότητα
που υπηρετούν. Αυτοί προτρέπουν τους μαθητές μας να τρέχουν προσκυνητές στα
Στρασβούργα. Τι να δεί ο νεο-Έλληνας στο Μυστρά;
πάνω στην λυκοφιλία άλλων. Η Αλσατία-Στρασβούργο έφθασε ν’αλλάζει χέρια κάθε 25
χρόνια. Σπουδάσατε την σημερινή νευρικότητά τους στα παρασκήνια. Αλλά αυτά δεν
θέλουν σπουδασμένους τεχνοκράτες, αυτοί ποτέ δεν βλέπουν παρά την σκοπιμότητα
που υπηρετούν. Αυτοί προτρέπουν τους μαθητές μας να τρέχουν προσκυνητές στα
Στρασβούργα. Τι να δεί ο νεο-Έλληνας στο Μυστρά;
Εξaιρετικά προς την Τρόικα
Όχι το ίδιο το πρόσωπο, αλλά ο ρόλος
του είναι το κυρίαρχο εδώ. Κάποιο, λοιπόν, εξαιρετικό πνεύμα στο παγκόσμιο
στερέωμα του εικοστού αιώνα, αποκρυσταλλώνοντας την εμπειρία του, και
υφιστάμενος αμεσότερα, ως Ρώσος, την βία της τότε Ρωσικής εκδοχής του Σοσιαλισμού,
γράφει: «Ο τελευταίος αυτός επιβάλλεται με ακατάπαυστη βία... το κράτος γίνεται
η κοινή φυλακή. Οι κατώτεροι, διανοητικά ή ηθικά, αποτελούν το «όργανο» της
γενικευμένης βίας του». Και «οι τρόφιμοι της φθοροποιού αυτής διδασκαλίας
θεωρούν τους εαυτούς τους ουμανιστές...» (Αρχ. Σωφρόνιος, Έσσεξ, Αγγλία). Εμείς
βρισκόμαστε μπροστά στην γενικευμένη βία του άγριου καπιταλισμού. Μακρυά,
λοιπόν, από τα όργανά της. Μακρυά από την Ευρώπη.
του είναι το κυρίαρχο εδώ. Κάποιο, λοιπόν, εξαιρετικό πνεύμα στο παγκόσμιο
στερέωμα του εικοστού αιώνα, αποκρυσταλλώνοντας την εμπειρία του, και
υφιστάμενος αμεσότερα, ως Ρώσος, την βία της τότε Ρωσικής εκδοχής του Σοσιαλισμού,
γράφει: «Ο τελευταίος αυτός επιβάλλεται με ακατάπαυστη βία... το κράτος γίνεται
η κοινή φυλακή. Οι κατώτεροι, διανοητικά ή ηθικά, αποτελούν το «όργανο» της
γενικευμένης βίας του». Και «οι τρόφιμοι της φθοροποιού αυτής διδασκαλίας
θεωρούν τους εαυτούς τους ουμανιστές...» (Αρχ. Σωφρόνιος, Έσσεξ, Αγγλία). Εμείς
βρισκόμαστε μπροστά στην γενικευμένη βία του άγριου καπιταλισμού. Μακρυά,
λοιπόν, από τα όργανά της. Μακρυά από την Ευρώπη.
Γι’ αυτούς ο αρχαίος
Δεκάλογος συνπυκνώνεται σε μία μόνο εντολή: Πάταξη της φοροδιαφυγής. Και οι
δικές τους φοροεπιδρομές καταλήστευσης, ενώ τους εξασφαλίζουν το προσωπείο του
αδιάφθορου, ταυτόχρονα εξαγνίζουν τον «φθαρμένο» Έλληνα πολίτη, όπως νομίζουν.
Ναί, πολίτη της Ελλάδας, ή θα γίνεις ανταγωνιστικός ή θα πεθάνεις. Ή «Siemens»,
ή τίποτα. Αυτές τις επιλογές σου δίδουν. Αν γίνεις «Siemens» αυτόματα παίρνεις
μεταγραφή στο αριστοκρατικό club των καθαρών, εξαγοράζεις πλήθος (πόσους άραγε;) κομματοκράτορες και
«βασιλεύεις». Οι τρόικες είναι τότε τα χέρια σου.
Δεκάλογος συνπυκνώνεται σε μία μόνο εντολή: Πάταξη της φοροδιαφυγής. Και οι
δικές τους φοροεπιδρομές καταλήστευσης, ενώ τους εξασφαλίζουν το προσωπείο του
αδιάφθορου, ταυτόχρονα εξαγνίζουν τον «φθαρμένο» Έλληνα πολίτη, όπως νομίζουν.
Ναί, πολίτη της Ελλάδας, ή θα γίνεις ανταγωνιστικός ή θα πεθάνεις. Ή «Siemens»,
ή τίποτα. Αυτές τις επιλογές σου δίδουν. Αν γίνεις «Siemens» αυτόματα παίρνεις
μεταγραφή στο αριστοκρατικό club των καθαρών, εξαγοράζεις πλήθος (πόσους άραγε;) κομματοκράτορες και
«βασιλεύεις». Οι τρόικες είναι τότε τα χέρια σου.
Ευρώπη: Η άμαξα με
τις τετράγωνες ρόδες
τις τετράγωνες ρόδες
Εμείς οι Έλληνες-Ρωμιοί θεωρούμε
αυτονόητο οτι η ανθρώπινη λογική είναι ένα εργαλείο, Ποτέ αυτο-αξία. Αυτά τα
μαθήματα, εμείς, τα έχουμε μάθει από τα νηπιακά μας χρόνια, π.χ. το 500
π.Χ. Ιδού ένα ιστορικό παράδειγμα που καταδεικνύει περίτρανα την βαθειά
ασθένεια σύνολης της Ευρώπης, αυτής που θα την ζήσουμε ακόμα αισθητότερα στις
ερχόμενες μέρες.
αυτονόητο οτι η ανθρώπινη λογική είναι ένα εργαλείο, Ποτέ αυτο-αξία. Αυτά τα
μαθήματα, εμείς, τα έχουμε μάθει από τα νηπιακά μας χρόνια, π.χ. το 500
π.Χ. Ιδού ένα ιστορικό παράδειγμα που καταδεικνύει περίτρανα την βαθειά
ασθένεια σύνολης της Ευρώπης, αυτής που θα την ζήσουμε ακόμα αισθητότερα στις
ερχόμενες μέρες.
Πολλοί αγνοούν
το εξής φαιδρό! Στην Γαλλία εισάγουν (1793-1805), για ~12 έτη, και αργότερα το
1871, για 18 ημέρες, ένα «Νέο Ημερολόγιο»: Η ημέρα έχει 10 ώρες, η «ώρα» 100
«λεπτά», και κάθε «λεπτό» 100 «δευτερόλεπτα». Ακόμη περισσότερο: Η εβδομάδα
έχει 10 ημέρες (από την πρώτη-primidi στην δεκάτη-décadi), και κάθε ημέρα
εορτάζει ένα ορυκτό, φυτό, ζώο, κλπ., όπως άλογο, μέλισσα, ελιά, τουλίπα, μαρούλι, χαλκός μόλυβδος, ψευδάργυρος κλπ.
Λογική είναι αυτή! Γιατί τάχα να μην γιορτάζει το κρεμμύδι, η σκάλα, η κοπριά;
Τότε, Μάλιστα είμαστε ανώτερα όντα! Τί κι’ αν αναποδογυρίσαμε το σύμπαν, εμείς
νιώθουμε λεβέντες επαναστάτες, απόλυτα επίπεδοι σε τέλειο επίπεδο (see
French Revolutionary
Calendar). Και επιβάλουμε τις αναντίρρητα αληθινές αρχές μας με τρόικες
παλιές, και ιδίως νέες. Σταυροφόροι λαμπροί.
το εξής φαιδρό! Στην Γαλλία εισάγουν (1793-1805), για ~12 έτη, και αργότερα το
1871, για 18 ημέρες, ένα «Νέο Ημερολόγιο»: Η ημέρα έχει 10 ώρες, η «ώρα» 100
«λεπτά», και κάθε «λεπτό» 100 «δευτερόλεπτα». Ακόμη περισσότερο: Η εβδομάδα
έχει 10 ημέρες (από την πρώτη-primidi στην δεκάτη-décadi), και κάθε ημέρα
εορτάζει ένα ορυκτό, φυτό, ζώο, κλπ., όπως άλογο, μέλισσα, ελιά, τουλίπα, μαρούλι, χαλκός μόλυβδος, ψευδάργυρος κλπ.
Λογική είναι αυτή! Γιατί τάχα να μην γιορτάζει το κρεμμύδι, η σκάλα, η κοπριά;
Τότε, Μάλιστα είμαστε ανώτερα όντα! Τί κι’ αν αναποδογυρίσαμε το σύμπαν, εμείς
νιώθουμε λεβέντες επαναστάτες, απόλυτα επίπεδοι σε τέλειο επίπεδο (see
French Revolutionary
Calendar). Και επιβάλουμε τις αναντίρρητα αληθινές αρχές μας με τρόικες
παλιές, και ιδίως νέες. Σταυροφόροι λαμπροί.
Αφύπνιση
Γιατί δεν έλαβε χώρα στην υπερχιλιετή
ιστορία της Κωνσταντινούπολης κάτι παρόμοιο με την Γαλλική επανάσταση; Γιατί
προφανώς η κοινωνία εκεί δεν ζούσε για να εκτρέφει μεγαλο-φεουδάρχες. Ήταν
φαιδρότητες στούς Ανατολικούς τα συγχωροχάρτια και οι ιερές εξετάσεις.
Αλλοίμονο και σήμερα, άπειρα φθαρμένοι, ψάχνουν να βρούν δύο θαυματάκια για να
αγιοποιήσουν τον πάπα τους. Στην Ανατολή το θαύμα είναι κάτι σαν καθημερινό
ψωμί.
ιστορία της Κωνσταντινούπολης κάτι παρόμοιο με την Γαλλική επανάσταση; Γιατί
προφανώς η κοινωνία εκεί δεν ζούσε για να εκτρέφει μεγαλο-φεουδάρχες. Ήταν
φαιδρότητες στούς Ανατολικούς τα συγχωροχάρτια και οι ιερές εξετάσεις.
Αλλοίμονο και σήμερα, άπειρα φθαρμένοι, ψάχνουν να βρούν δύο θαυματάκια για να
αγιοποιήσουν τον πάπα τους. Στην Ανατολή το θαύμα είναι κάτι σαν καθημερινό
ψωμί.
Ξυπνήστε νεο-Έλληνες.
Πηγαίνετε να προσκυνήσεται τον τάφο του Γέροντα Παϊσίου, μπάς και ξυπνήσει λίγο
Ρωμαίικο μέσα σας. Μάθετε και τα λόγια του στόματός του. Αλλά, τι τρομερό, για
σας είναι οδυνηρό και το να δεχθείται ότι ο πολύς Ρήγας Φεραίος εξέδωσε, συν
τοις άλλοις και παλαιότερες προφητείες. Αυτή η καταραμένη λογική σας, που σας
οδήγησε στην αγκάλη της κατ’ ευφημισμό Ενωμένης Ευρώπης. Μακρυά από τη Ε.Ε,
λοιπόν, θα είναι η αρχή να ανακαλύψεται τον εαυτό σας, τον μεγάλο εαυτό σας,
τα άγια χώματά σας, τους αξεπέραστους ήρωές σας, την αιώνια αντιφασιστική σας
πάλη, τους πρώτους πολίτες της όντως πολιτείας σας. Τους Αγίους εννοώ. Διώξτε
μακρυά τους τεχνοκράτες, τους άψυχους εκτελεστές, αυτούς που σπούδασαν πολλά,
και πούλησαν τα πάντα. Επέτυχαν να γίνεται επαίτες, σείς με τον
Αρχοντικό Πολιτισμό.
Πηγαίνετε να προσκυνήσεται τον τάφο του Γέροντα Παϊσίου, μπάς και ξυπνήσει λίγο
Ρωμαίικο μέσα σας. Μάθετε και τα λόγια του στόματός του. Αλλά, τι τρομερό, για
σας είναι οδυνηρό και το να δεχθείται ότι ο πολύς Ρήγας Φεραίος εξέδωσε, συν
τοις άλλοις και παλαιότερες προφητείες. Αυτή η καταραμένη λογική σας, που σας
οδήγησε στην αγκάλη της κατ’ ευφημισμό Ενωμένης Ευρώπης. Μακρυά από τη Ε.Ε,
λοιπόν, θα είναι η αρχή να ανακαλύψεται τον εαυτό σας, τον μεγάλο εαυτό σας,
τα άγια χώματά σας, τους αξεπέραστους ήρωές σας, την αιώνια αντιφασιστική σας
πάλη, τους πρώτους πολίτες της όντως πολιτείας σας. Τους Αγίους εννοώ. Διώξτε
μακρυά τους τεχνοκράτες, τους άψυχους εκτελεστές, αυτούς που σπούδασαν πολλά,
και πούλησαν τα πάντα. Επέτυχαν να γίνεται επαίτες, σείς με τον
Αρχοντικό Πολιτισμό.
Μην ξεχνάς:
Οι λεβέντες της Τροϊκας
σπούδασαν στο ίδιο σχολείο με τους εκτελεστές των Καλαβρύτων, των Κερδυλλίων,
του Διστόμου. Πάντα οι εκτελεστές των άλλων σπουδάζουν στο ίδιο σχολείο. Πάντα
μπροστά το φώς της Γαλλικής σοφίας του 1789!
Οι λεβέντες της Τροϊκας
σπούδασαν στο ίδιο σχολείο με τους εκτελεστές των Καλαβρύτων, των Κερδυλλίων,
του Διστόμου. Πάντα οι εκτελεστές των άλλων σπουδάζουν στο ίδιο σχολείο. Πάντα
μπροστά το φώς της Γαλλικής σοφίας του 1789!
Μην ξεχνάς:
Στην Ευρώπη ανέκαθεν
κατοικούν τα «Φωτισμένα Έθνη» (Α. Κοραής), για τούτο μόλις το 1835 έγινε «μη
παράνομος» ο Γαλλιλαίος (1642). Και εξέφρασε ο πάπας την λύπη αποδοχής των
λαθών τους επίσημα το 1992. Ο Διαφωτισμός σε εξέλιξη. Εκτυφλωτικό φως!
Στην Ευρώπη ανέκαθεν
κατοικούν τα «Φωτισμένα Έθνη» (Α. Κοραής), για τούτο μόλις το 1835 έγινε «μη
παράνομος» ο Γαλλιλαίος (1642). Και εξέφρασε ο πάπας την λύπη αποδοχής των
λαθών τους επίσημα το 1992. Ο Διαφωτισμός σε εξέλιξη. Εκτυφλωτικό φως!
Μην ξεχνάς:
Μακρυά από αυτούς που
έφτιαξαν δόγμα «το πρωτείο και το αλάθητο» του πάπα, μόλις το 1870 μ.χ. Πρόοδος
κι αυτή!! Πάλη αιώνων, όχι αστεία. Ο ορίζοντας των Ευρωπαίων σπανιότατα
ξεφεύγει της εγκοσμιοκρατίας. Από τον Θεάνθρωπο Χριστό ξεπέσαν στον άνθρωπο,
και βαδίζουν σταθερά προς τον υπάνθρωπο.
Μακρυά από αυτούς που
έφτιαξαν δόγμα «το πρωτείο και το αλάθητο» του πάπα, μόλις το 1870 μ.χ. Πρόοδος
κι αυτή!! Πάλη αιώνων, όχι αστεία. Ο ορίζοντας των Ευρωπαίων σπανιότατα
ξεφεύγει της εγκοσμιοκρατίας. Από τον Θεάνθρωπο Χριστό ξεπέσαν στον άνθρωπο,
και βαδίζουν σταθερά προς τον υπάνθρωπο.
Μην ξεχνάς:
Αυτοί δανείστηκαν και το
όνομά τους από μας: «Ευρώπη». Τώρα εμείς νιώθουμε περιφέρεια. Αλλά ας
πληρώσουν, πρώτοι αυτοί, τα τρέχοντα δάνειά τους. Έχουν την δυνατότητα ;
Και παραγράφουν (με την
δέουσα ευγένεια, οι αδιάφθοροι!) τα δάνεια του 40! Εμείς, οι μεγαλόφρονες όμως,
φορολογούντες και την σύνταξη του 80-χρονου θέλουμε να αποπληρώσουμε
τόκους-χρέη προς αυτούς!
Αυτοί δανείστηκαν και το
όνομά τους από μας: «Ευρώπη». Τώρα εμείς νιώθουμε περιφέρεια. Αλλά ας
πληρώσουν, πρώτοι αυτοί, τα τρέχοντα δάνειά τους. Έχουν την δυνατότητα ;
Και παραγράφουν (με την
δέουσα ευγένεια, οι αδιάφθοροι!) τα δάνεια του 40! Εμείς, οι μεγαλόφρονες όμως,
φορολογούντες και την σύνταξη του 80-χρονου θέλουμε να αποπληρώσουμε
τόκους-χρέη προς αυτούς!
Μην ξεχνάς:
Η Ευρώπη έκανε τα πάντα για
να φρενάρει την δημιουργία του πρώτου Ελληνικού βασιλείου, μετά το 1821. Οι
Έλληνες είχαν πολύ πριν από το 1827 εξολοθρεύσει πανστρατιά, όλους τους
μεγάλους Τούρκους στρατηγούς. Η ναυμαχία του Ναυαρίνου αποδεικνύει την τρομερή
σκοπιμοκρατία και φιλοδοξία των Ευρωπαίων, και όχι μόνο αυτό.
Η Ευρώπη έκανε τα πάντα για
να φρενάρει την δημιουργία του πρώτου Ελληνικού βασιλείου, μετά το 1821. Οι
Έλληνες είχαν πολύ πριν από το 1827 εξολοθρεύσει πανστρατιά, όλους τους
μεγάλους Τούρκους στρατηγούς. Η ναυμαχία του Ναυαρίνου αποδεικνύει την τρομερή
σκοπιμοκρατία και φιλοδοξία των Ευρωπαίων, και όχι μόνο αυτό.
Μην ξεχνάς: Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν Ναούς, δεν
έχουν εκκλησία του Δήμου, δεν έχουν Αγία Τράπεζα. Έχουν Τράπεζες. Ναί, τώρα
διαλαλούν ότι ανακάλυψαν επιτέλους την μηχανή που γεννά τον εαυτό της. Μέγα
επίτευγμα! Μα, πρόκειται περί της παλαιάς παλιομηχανής που ονομάζεται «Χρήμα»,
νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Είναι η εξέλιξη στις ατομικές βόμβες που ρίξαν
στην Χιροσήμα και το Ναγκασάκη. Το χρήμα έχει αιώνια αξία γι’ αυτούς: Εμείς θα
πληρώνουμε τα επιτόκια, και το χρέος χρέος
έχουν εκκλησία του Δήμου, δεν έχουν Αγία Τράπεζα. Έχουν Τράπεζες. Ναί, τώρα
διαλαλούν ότι ανακάλυψαν επιτέλους την μηχανή που γεννά τον εαυτό της. Μέγα
επίτευγμα! Μα, πρόκειται περί της παλαιάς παλιομηχανής που ονομάζεται «Χρήμα»,
νέα χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Είναι η εξέλιξη στις ατομικές βόμβες που ρίξαν
στην Χιροσήμα και το Ναγκασάκη. Το χρήμα έχει αιώνια αξία γι’ αυτούς: Εμείς θα
πληρώνουμε τα επιτόκια, και το χρέος χρέος
Μην ξεχνάς:
Η ευρώπη είναι ο ασθενής σε
κατάσταση καταστολής. Δεν ασθενεί ένας ιστός, αλλά όλος ο οργανισμός. Εμείς
ποτέ δεν θα παράγουμε F-16. Εμείς είμαστε υπερ-ανεκτικοί, και αληθινά ευγενείς
με τους γείτονές μας. Μόνο μακρυά από τις επιδημίες που εκπορεύονται από ξένα
κέντρα, αυτό χρειαζόμαστε.
Η ευρώπη είναι ο ασθενής σε
κατάσταση καταστολής. Δεν ασθενεί ένας ιστός, αλλά όλος ο οργανισμός. Εμείς
ποτέ δεν θα παράγουμε F-16. Εμείς είμαστε υπερ-ανεκτικοί, και αληθινά ευγενείς
με τους γείτονές μας. Μόνο μακρυά από τις επιδημίες που εκπορεύονται από ξένα
κέντρα, αυτό χρειαζόμαστε.
Μην ξεχνάς: Το Ευρώ δεν μπορεί να είναι το φετίχ
μας, ο Μολώχ επι προφήτου Ηλιού.
μας, ο Μολώχ επι προφήτου Ηλιού.
Πρωθυπουργοί της
Ελλάδος, Υπουργοί και Βουλευτές, Περιφεριάρχες και Νομάρχες, Στρατηγοί,
Δήμαρχοι κλπ., Όλοι εσείς δημόσια διαβεβαιώνετε οτι είστε υπηρέτες του λαού. Ο
Καποδίστριας ήταν ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος, και παρών σε κάθε
Κυριακάτικη Λειτουργία, από τον όρθρο μάλιστα. Εσείς τι κάνετε; Ας κοιτάξουμε
ξανά τον εαυτό μας. Ο Θεός είναι η ψυχή της ψυχής του Έλληνα, του Ρωμιού.
Χωρίς Θεό δεν υπάρχει ψυχή. Το τελευταίο και μόνο επιβεβαιώνει σύμπασα η
Ευρώπη. Ο άνθρωπος χωρίς Θεό-Πατέρα βλέπει τα σκαλιά μόνο προς τα κάτω,
όχι προς τα πάνω. Μακρυά από τους επίπεδους ανθρώπους, μακρυά από το Ευρωπαϊκό
εργοστάσιο κατασκευής επίπεδων ανθρώπων. Οι αυτοκράτορες στα ψηφιδωτά της
Αγίας Σοφίας αφιερώνουν πόλεις και ναούς στον Χριστό ή είναι ικέτες υπέρ όλων.
Το λοιπόν, Όσοι θέλετε να είστε στη πρώτη γραμμή, ιδού έφθασε η ώρα να
υπηρετήσεται πραγματικά το λαό. Η Ελλάδα είναι κατά πολύ ο υγιαίστερος ιστός
μέσα στον άρρωστο Ευρωπαϊκό οργανισμό. Εμείς θα κατεβάσουμε πρώτοι την
ψεύτικη Ευρωπαϊκή σημαία, όπως αυτή κατέβηκε από την Ακρόπολη την πρώτη μέρα
της Γερμανικής κατοχής. Εμείς έχουμε κρυμμένο θυσαυρό.
Ελλάδος, Υπουργοί και Βουλευτές, Περιφεριάρχες και Νομάρχες, Στρατηγοί,
Δήμαρχοι κλπ., Όλοι εσείς δημόσια διαβεβαιώνετε οτι είστε υπηρέτες του λαού. Ο
Καποδίστριας ήταν ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος, και παρών σε κάθε
Κυριακάτικη Λειτουργία, από τον όρθρο μάλιστα. Εσείς τι κάνετε; Ας κοιτάξουμε
ξανά τον εαυτό μας. Ο Θεός είναι η ψυχή της ψυχής του Έλληνα, του Ρωμιού.
Χωρίς Θεό δεν υπάρχει ψυχή. Το τελευταίο και μόνο επιβεβαιώνει σύμπασα η
Ευρώπη. Ο άνθρωπος χωρίς Θεό-Πατέρα βλέπει τα σκαλιά μόνο προς τα κάτω,
όχι προς τα πάνω. Μακρυά από τους επίπεδους ανθρώπους, μακρυά από το Ευρωπαϊκό
εργοστάσιο κατασκευής επίπεδων ανθρώπων. Οι αυτοκράτορες στα ψηφιδωτά της
Αγίας Σοφίας αφιερώνουν πόλεις και ναούς στον Χριστό ή είναι ικέτες υπέρ όλων.
Το λοιπόν, Όσοι θέλετε να είστε στη πρώτη γραμμή, ιδού έφθασε η ώρα να
υπηρετήσεται πραγματικά το λαό. Η Ελλάδα είναι κατά πολύ ο υγιαίστερος ιστός
μέσα στον άρρωστο Ευρωπαϊκό οργανισμό. Εμείς θα κατεβάσουμε πρώτοι την
ψεύτικη Ευρωπαϊκή σημαία, όπως αυτή κατέβηκε από την Ακρόπολη την πρώτη μέρα
της Γερμανικής κατοχής. Εμείς έχουμε κρυμμένο θυσαυρό.
Θα μας αποκαλέσουν
κάποιοι νεο-εθνικιστές. Αλλά σε μας ο Θρύλος φόρεσε σάρκα και οστά. Αυτοί
αξίζουν το μεγάλο Θρήνο, ήδη ως απάτριδες και αλλότριοι της ζωής. Άσκοπα οι
αρχαιολόγοι ψάχνουν τους λίθινους ανθρώπους στο απώτερο παρελθόν.
κάποιοι νεο-εθνικιστές. Αλλά σε μας ο Θρύλος φόρεσε σάρκα και οστά. Αυτοί
αξίζουν το μεγάλο Θρήνο, ήδη ως απάτριδες και αλλότριοι της ζωής. Άσκοπα οι
αρχαιολόγοι ψάχνουν τους λίθινους ανθρώπους στο απώτερο παρελθόν.
Όχι, δεν είμαστε δίχως
οίκτο. Στο ερώτημα ποια είναι η χώρα με τους περισσότερους «μη έχοντες
πατρίδα», η απάντηση είναι στερεότυπη «μα φυσικά η Ελλάδα». Τόσοι Euro-λάτρες
τελευταία νιώθουν να χάνουν την πατρίδα τους. Μετανάστες οι ίδιοι, μέσα στην
ίδια τους την πατρίδα. Αρπάγησαν στην χώρα των λωτοφάγων, διότι «Δυστυχώς
Επλανήθημεν». Το Μέγα αφετηριακό λάθος; Το σύνθημα «Ανήκουμε στην Δύση». Αλλά,
ένωση πετυχαίνεται μόνο με Ελεύθερες Οντότητες. Οπότε, νομοτελειακά, φτάσαμε
εκεί που η λογική μας οδηγούσε, στην προτεκτορατοποίηση της Ελλάδος. Αφήσαμε
τους γονείς μας και κάναμε κηδεμόνες τους «Εμπόρους των Εθνών». Τώρα οι
άσωτοι βλέπουμε γκρεμούς. Είναι καιρός πιά να συγκλίνουμε όλοι στο βαθύτερο
και αληθινότερο εαυτό μας. Αν θελήσουμε πράγματι να αληθεύσουμε στη ζωή μας,
τότε το Οικονομικό πρόβλημα θα λυθεί, σχεδόν Αυτόματα.
οίκτο. Στο ερώτημα ποια είναι η χώρα με τους περισσότερους «μη έχοντες
πατρίδα», η απάντηση είναι στερεότυπη «μα φυσικά η Ελλάδα». Τόσοι Euro-λάτρες
τελευταία νιώθουν να χάνουν την πατρίδα τους. Μετανάστες οι ίδιοι, μέσα στην
ίδια τους την πατρίδα. Αρπάγησαν στην χώρα των λωτοφάγων, διότι «Δυστυχώς
Επλανήθημεν». Το Μέγα αφετηριακό λάθος; Το σύνθημα «Ανήκουμε στην Δύση». Αλλά,
ένωση πετυχαίνεται μόνο με Ελεύθερες Οντότητες. Οπότε, νομοτελειακά, φτάσαμε
εκεί που η λογική μας οδηγούσε, στην προτεκτορατοποίηση της Ελλάδος. Αφήσαμε
τους γονείς μας και κάναμε κηδεμόνες τους «Εμπόρους των Εθνών». Τώρα οι
άσωτοι βλέπουμε γκρεμούς. Είναι καιρός πιά να συγκλίνουμε όλοι στο βαθύτερο
και αληθινότερο εαυτό μας. Αν θελήσουμε πράγματι να αληθεύσουμε στη ζωή μας,
τότε το Οικονομικό πρόβλημα θα λυθεί, σχεδόν Αυτόματα.
Επίλογος
Γράφει Ο ΔιονύσιοςΣολωμός-ο Εθνικός μας ποιητής:
«Απ’ τους
τρομακτικούς γκρεμούς,
Από τα χαμηλά λαγκάδια,
Από τα ερημικά
ποτάμια και τα πέλαγα,
Από τους δρόμους, από
τα σπίτια,
....
Σηκωθείτε, οι
σκοτωμένοι της Ελλάδας,
και
προσευχηθείτε.....»
(Σχεδίασμα 1847, «Οι σφαγμένοι της Ελλάδας»).
Έτσι θα λάμψει ο Παντοκράτορας της
Αγια-Σοφιάς.
Αγια-Σοφιάς.
Δημήτριος
Η λήθη είναι το αντίθετο της ιστορικής αλήθειας
Ἀνέκαθεν γιά τούς Ἕλληνες ἡ γνώση τῆς Ἱστορίας ἐθεωρεῖτο σημαντικό πνευματικό ἐφόδιο. Στόν μεγάλο τραγικό ποιητή Εὐριπίδη ἀποδίδεται ἡ γνωστή ρῆσις "ὄλβιος ὅστις Ἱστορίας ἔσχεν μάθησιν", δηλαδή εἶναι εὐτυχής ὅποιος ἔχει μελετήσει τήν Ἱστορία. Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας εἶχαν βαθειά ἱστορική γνώση , ὅπως φαίνεται ἀπό κλασσικά κείμενά τους ὅπως π.χ. ἀπό τόν λόγο τοῦ Μεγάλου Βασιλείου "Πρός τούς νέους ὅπως ἄν ἐξ ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγων". Στήν Τουρκοκρατία ἡ μελέτη τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας ἦταν ἀπαγορευμένη ἀκόμη καί ὅταν ἐπιτρεπόταν ἡ διδασκαλία τῆς Πίστεως καί τῆς Γλώσσας. Εἶναι χαρακτηριστική μία μαρτυρία τοῦ Γάλλου δημοσιογράφου Ρενέ Πυώ, ὁ ὁποῖος τό 1912 εἰσῆλθε στό Ἀργυρόκαστρο τῆς Βορείου Ἠπείρου μαζί μέ τόν ἐλευθερωτή Ἑλληνικό Στρατό. Ρωτῶντας τά ἑλληνόπουλα, πού εἶχαν παραταχθεῖ μέ τήν ἑλληνική σημαία, πληροφορήθηκε ὅτι στό σχολεῖο ἀπαγορευόταν διά ροπάλου ἡ ἑλληνική Ἱστορία καί ἔτσι διδάσκονταν κρυφά μαθήματα διά τόν φόβον τῶν Τούρκων. Τήν ἐνδιαφέρουσα αὐτή μαρτυρία πού καταδεικνύει ὅτι ὑπῆρξε πραγματικά κρυφό σχολειό τήν κατέγραψε στό βιβλίο του "Δυστυχισμένη Βόρειος Ἤπειρος", τό ὁποῖο ἐκυκλοφορήθη στά ἑλληνικά πρό ὀλίγων ἐτῶν (ἐκδ. ΤΡΟΧΑΛΙΑ, εἰσαγωγή -σχόλια Ἀχιλλέως Λαζάρου). Φυσικά ὁ παπᾶς καί ὁ καλόγερος πού εἶχαν ἀναλάβει στά χρόνια τῆς δουλείας τήν στοιχειώδη ἐκπαίδευση δίδασκαν ὁρισμένα στοιχεῖα ἑλληνικῆς Ἱστορίας γιά νά τονώσουν τό ἀγωνιστικό φρόνημα τῶν Ρωμηῶν. Πάντως ὁ Ἐθνομάρτυς Ρήγας Βελεστινλῆς στό σχέδιο Συντάγματός του μέ τίτλο "Νέα Πολιτική Διοίκησις" καί συγκεκριμένα στό ἄρθρο 22 ἔγραφε ὅτι τά ἑλληνόπουλα πρέπει νά διδάσκονται στά δημόσια σχολεῖα τούς παλαιούς ἱστορικούς συγγραφεῖς.
Κατά τά τελευταῖα τέσσερα περίπου χρόνια παρατηροῦμε μία προσπάθεια νά ξαναγραφεῖ ἡ Ἱστορία τοῦ Ἔθνους μας μέ ἕνα τρόπο πού ὑπηρετεῖ πολιτικές καί ἰδεολογικές σκοπιμότητες. Εἴχαμε ἀρχικά τό ἀπαράδεκτο βιβλίο Ἱστορίας τῆς Στ΄ Δημοτικοῦ , τό ὁποῖο μιλοῦσε γιά τόν ....συνωστισμό τῶν Ἑλλήνων στή Σμύρνη τοῦ 1922 καί τό ὁποῖο τελικά ἀπεσύρθη. Στή συνέχεια εἴδαμε τόν γνωστό Οὑγγροαμερικανό χρηματιστή Τζόρτζ Σόρος νά χρηματοδοτεῖ τετράτομη Ἱστορία τῶν Βαλκανίων, ἡ ὁποία κυκλοφορεῖται καί στά ἑλληνικά καί μέ τήν ὁποία ἁγιοποιεῖται ἡ Ὀθωμανική περίοδος καί προβάλλονται οἱ θέσεις τῶν Σκοπίων. Στή συνέχεια ἀκούσαμε ἀπό μικρή καί θορυβώδη ὁμάδα ἱστορικῶν καί πολιτειολόγων ὅτι μέχρι τό 1780 οἰ πρόγονοί μας δέν αἰσθάνονταν Ἕλληνες, ἀλλά ἦλθαν οἱ Γάλλοι Διαφωτιστές τοῦ 18ου αιῶνος καί τούς ἔπεισαν νά δηλώνουν Ἕλληνες. Η πρόσφατη ( ἀρχές 2011) τηλεοπτική σειρά τοῦ ΣΚΑΪ γιά τό 1821 συγκέντρωσε καί ἐπεξέτεινε ὅλα αὐτά τά προπαγανδιστικά τεχνάσματα. Καί τό προκλητικό εἶναι ὅτι ἀπό κρατικά τηλεοπτικά κανάλια προβάλλονται ἐπιλεκτικά οἱ ἄνθρωποι τοῦ Σόρος στήν Ἑλλάδα, ἐνῶ τήν ἰδια στιγμή κοβόταν χωρίς προειδοποίηση ἡ ἐκπομπή ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ τῆς ΕΤ1, τή στιγμή πού ἐπρόκειτο νά δώσει ἱστορικά τεκμηριωμένες ἀπαντήσεις στήν προπαγάνδα τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν καί τῶν ἐθνομηδενιστῶν.
Εἶναι ἄραγε τόσο μεγάλη ἡ ἀνάγκη γιά ξαναγράψιμο τῆς Ἱστορίας; Βρέθηκαν νέα ἱστορικά ντοκουμέντα, πηγές καί ἀποδείξεις πού καθιστοῦν ἀπαραίτητη τήν ἀναθεώρηση ἀπόψεων; Ὄχι. Ἁπλῶς κάποιοι θέλουν νά ξεριζώσουν τήν Ὀρθοδοξία , τόν ἱστορικό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας καί τή γνήσια ἐθνική συνείδηση ἀπό τή ψυχή τοῦ λαοῦ μας. Δέν θά τό ἐπιτύχουν. Ἀλλά ὀφείλουμε νά ἀντισταθοῦμε. Χριστιανικά, δημοκρατικά, ἐπιστημονικά. Δέν ἀντιπαθοῦμε τούς ἀποδομητές τῆς Ἱστορίας ὡς πρόσωπα. Μαχόμεθα τά ἐπιχειρήματά τους μέ τά δικά μας πιό στέρεα ἐπιχειρήματα. Δέν μισοῦμε κανένα. Ἀλλά ἀντιπαρατιθέμεθα στίς ἀντιεπιστημονικές ἀπόψεις τους. Οὔτε μισοῦμε τους γειτονικούς λαούς. Ἐπιθυμοῦμε τήν εἰρηνική συμβίωση χωρίς ὅμως νά διαγράψουμε τό παρελθόν μας, χωρίς νά ξεχνοῦμε τίς σφαγές καί τίς γενοκτονίες εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Οἱ βίαοι ἐξισλαμισμοί καί τό παιδομάζωμα τῶν Ὀθωμανῶν, τά μαρτύρια τῶν Νεομαρτύρων, ἡ γενοκτονία τοῦ Μικρασιατικοῦ καί Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, τά ἐγκληματα τοῦ Ἀττίλα στήν Κύπρο, οἱ βιαιότητες τῶν Μουσουλμάνων Τσάμηδων στή Θεσπρωτία τό 1941-44, ἡ μανία τῶν Σκοπιανῶν νά ὑφαρπάσουν τήν ἔνδοξη κληρονομιά τῆς Μακεδονίας, αὐτά καί πολλά ἄλλα δέν λησμονοῦνται οὔτε χαρίζονται. Ἡ λέξη ἀλήθεια στά ἀρχαῖα ἑλληνικά προέρχεται ἀπό τό ἀ- στερητικό καί τή λήθη. Δηλαδή αλήθεια εἶναι τό ἀντίθετο τῆς λήθης. Ἄν τά ρίχνουμε ὅλα στή λήθη, στή λησμονιά, τότε δέν ὑπηρετοῦμε τήν ἀλήθεια.
Λέγουν ὁρισμένοι ὅτι θά βελτιωθοῦν οἱ ἑλληνοτουρκικές σχέσεις ἄν περικόψουμε σημαντικά κεφάλια τῆς Ἱστορίας μας καί μᾶς θυμίζουν τήν ἐπιτυχημένη προσπάθεια Γάλλων καί Γερμανῶν. Προσωπικά θεωρῶ ἀφελῆ αὐτή τήν σύγκριση γιά δύο λόγους. Πρῶτον διότι ἀπό τό 1988 πού ἄρχισε ἡ σχετική συζήτηση μεταξύ Ἑλλάδος καί Τουρκίας ἐμεῖς συνεχῶς ὑποχωροῦμε καί ψαλλιδίζουμε τά ἱστορικά μας βιβλία, ἐνῶ ἡ Τουρκία σκληραίνει τήν στάση της καί στά σχολικά βιβλία καί στά διπλωματικά μέτωπα. Εἶναι ἐνδεικτικό ὅτι τήν ἴδια ἐποχή -ἀρχές 2007- πού οἱ Ἕλληνες ἀποδομητές τῆς Ἱστορίας μας ἐπιχειρηματολογοῦσαν ὑπέρ τοῦ βιβλίου τῆς κ. Μ. Ρεπούση, ἡ ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Τουρκικοῦ Ὑπουργείου Παιδείας παρουσίαζε τήν ἑλληνική Θράκη ὡς οἱονεί ἀνεξάρτητο κράτος καί μάλιστα μέ δική του σημαία! Δεύτερον: Ἡ περίπτωση Γαλλίας καί Γερμανίας εἶναι πολύ διαφορετική. Ναί, μέν κατόρθωσαν νά γράψουν ἕνα κοινό βιβλίο Ἱστορίας 62 χρόνια μετά τήν λήξη τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ἀλλά οἱ Γερμανοί ἔχουν ζητήσει συγγνώμην γιά τά ἐγκλήματα τοῦ Ναζισμοῦ καί γιά τό Ὁλοκαύτωμα καί ὡς γνωστόν δέν κατέχουν σήμερα ξένα ἐδάφη. Ἀντιθέτως ἡ Τουρκία δέν ἀναγνωρίζει τήν γενοκτονία τῶν Ποντίων καί τῶν Ἀρμενίων, ἐνῶ κατέχει τήν Βόρειο Κύπρο.
Τό ἀποσυρθέν βιβλίο τῆς Στ' Δημοτικοῦ καί ἡ σειρά τοῦ ΣΚΑἹ ἐπανέφεραν μία ἀτεκμηρίωτη καί παντελῶς ἀβάσιμη θεωρία, ἡ ὁποία ἀρνεῖται τήν συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Πρόκειται γιά μία σχολή σκέψεως, ἡ ὁποία μισεῖ τόν Παπαρρηγόπουλο, τόν Ζαμπέλιο καί ἄλλους κορυφαίους ἱστορικούς καί ἐπιχειρεῖ νά παρουσιάσει τόν Νέο Ἑλληνισμό σάν ἕνα φαντασιῶδες κατασκεύασμα τοῦ 19ου αἰῶνος. Ἰδιαιτέρως δέ ἐπιχειροῦν νά ἀποκόψουν τόν Ἑλληνισμό ἀπό τήν Ὀρθοδοξία καί ἀρνοῦνται τόν πατριωτικό ρόλο τοῦ Κλήρου. Ὅμως οἱ πηγές καί οἱ μαρτυρίες διαψεύδουν τούς "μεταμοντέρνους" ἱστορικούς, ὅπως οἱ ἴδιοι αὐτοαποκαλοῦνται. Ὁ ἱστορικός τῆς Δ΄ Σταυροφορίας Νικήτας Χωνιάτης γράφει γύρω στό 1204 ὅτι ἡ Ἱστορία εἶναι τό «κάλλιστον εὕρημα τῶν Ἑλλήνων». Τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀποδεικνύουν καί πολλά κείμενα τῆς Τουρκοκρατίας. Ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Μελέτιος Πηγᾶς τό 1601 μιλοῦσε στό ποίμνιό του γιά τήν ἀρχαιοελληνική τους καταγωγή. Περί τό 1700 ὁ ἐπιφανής ἱεροκῆρυξ καί μετέπειτα Ἐπίσκοπος Κερνίτσης καί Καλαβρύτων Ἠλίας Μηνιάτης δίδασκε μέσῳ τῶν κηρυγμάτων του τήν ἱστορική καί γεωγραφική διάσταση τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἡ "Φυλλάδα τοῦ Μεγαλέξανδρου" ἦταν ἕνα ἀπό τά προσφιλῆ ἀναγνώσματα τῶν ὑποδούλων πού τόνωνε τό φρόνημά τους. Οἱ ναυτικοί μας πολύ πρίν ἀπό τήν Ἐπανάσταση ἔβαζαν ὡς ἀκρόπρωρα τῶν πλοίων τους ἀρχαῖες ἑλληνικές φυσιογνωμίες. Καί ὁ Θ. Κολοκοτρώνης μιλῶντας στό Ναύαρχο Χάμιλτον τόνιζε ὅτι οἱ ὑπόδουλοι πάντα αἰσθάνονταν ὡς τελευταῖο βασιλέα τους τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο. Κλασσική Ἑλλάδα, Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών, Βυζαντινή Ρωμηοσύνη, ὅλα αὐτά εἶχαν διαποτίσει τήν συνείδηση τῶν ὑποδούλων καί διαμόρφωσαν τή Μεγάλη Ἰδέα. Ὅσο δέ γιά τήν σύνδεση Ὀρθοδοξίας καί Ἑλληνισμοῦ ἄς ἀφήσουμε νά μιλήσει ὁ ἀείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Στῆβεν Ράνσιμαν, ὁ ὁποῖος γράφει στόν ἐπίλογο τοῦ βιβλίου του περί Τουρκοκρατίας: "Ἡ Ὀρθοδοξία ἦταν ἡ δύναμη πού διετήρησε τόν Ἑλληνισμό κατά τήν διάρκεια τῶν σκοτεινῶν αἰώνων. Ἀλλά καί χωρίς τήν ἠθική δύναμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ Ὀρθοδοξία θά εἶχε συρρικνωθεῖ" (Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐν Αἰχμαλωσίᾳ, σελ. 410 τῆς ἀγγλικῆς ἐκδόσεως).
Ἡ ἑλληνορθόδοξη παράδοσή μας ἀπορρίπτει τόν ρατσισμό καί τόν ἐθνοφυλετισμό, ἀλλά ταυτοχρόνως ἀπορρίπτει τόν ἄπατρι καί ἰσοπεδωτικό διεθνισμό, ὁ ὁποῖος τελικά ἐξυπηρετεῖ τόν ἐθνικισμό τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἄς κρατήσουμε τή μέση ὁδό διδάσκοντας στά παιδιά μας τίς ἡρωικές μορφές τῆς Ἱστορίας μας καθώς καί τά κυριώτερα γεγονότα τῆς Εὐρωπαϊκῆς καί Παγκοσμίου Ἱστορίας. Ἄς καλλιεργήσουμε τόν ὑγιῆ καί ἀφανάτιστο πατριωτισμό, ὁ ὁποῖος συντελεῖ ὥστε νά γίνουν οἱ νέοι καί οἱ νέες μας δημοκρατικοί, ὑπεύθυνοι καί Οἰκουμενικοί πολίτες.
Κωνσταντῖνος Χολέβας, Πολιτικός Ἐπιστήμων
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)